A profa

II Encontro de Equipos e Docentes pola Normalización

2012-01-27T00:47:00.001+01:00

II Encontro de Equipos e Docentes pola Normalización

View more documents from Coordinadora Galega ENDL

Receitas de sardiñas

2012-01-22T11:26:00.004+01:00

Fotografía de jlastras en Flickr, para ir á súa páxina clica na imaxe.

A práctica consiste no seguinte:
1 - Elaboración de 2 receitas que teñan as sardiñas como ingrediente principal.
2 - Unha receita deberá ser de cociña tradicional, para isto podes botar man de como se cociñan as sardiñas na túa casa.
3 - Unha receita de cociña innovadora, bótalle imaxinación e sorprende a nosa vista e o noso gusto.
4 - Sinala ben tanto os ingredientes como as fases de elaboración.
5 - Non esquezas achegar un elemento gráfico que ilustre a túa receita.
6 - Prazo de entrega: ata o día 29/01/2012 inclusive.
Se che parece pouco e queres lucirte tamén podes gravar un vídeo do proceso de elaboración.
Podes descargar aquí o modelo de documento para elaborares a túa receita.
Ánimo, e xa sabes...

presta máis unha sardiña con gusto, que unha galiña con disgusto.

Tourilandia (12 de xaneiro): Videoclip 'Ai si me opero'

2012-01-14T16:09:00.000+01:00

Feliz 2012

2011-12-23T23:47:00.000+01:00

Lacónica

2011-12-19T05:51:00.000+01:00

Imaxe vía Colineta.

Inventa unha oración co termo "lacónica":

"Miña avoa sempre que xantamos coello chora, pero se lle pos unha boa perna lacónica non ten dor do pobre porco."

"A miña tía está a preparar un menú moi lacónico para esta fin de ano, xa que a vou pasar na súa casa e sabe que me gusta moito o lacón."

Vocabulario de aula 1º trimestre 4º ESO

2011-12-04T12:38:00.001+01:00

(versión definitiva)

*adiéresis – A DIÉRESE

*aleite – OLEITE

*amarillo– AMARELO

*asco– NOXO

*asquerosa– NOXENTA

*becade estudios – BOLSADE ESTUDOS

*becario/a– BOLSEIRO/A

*bostezar– BOCEXAR

*brúxula– COMPÁS

*carreteira– ESTRADA

*crisis– CRISE

*cutis– ACUTE

*dazaseis– DEZASEIS

*desperezarsepola mañá – DESPREGUIZARSEpola mañá

*duda/ dudar – DÚBIDA/ DUBIDAR

*entrenar/ entrenamiento – ADESTRAR /ADESTRAMENTO

*eso– ISO

*estirarse– ESTARRICARSE

*estornudo– ESBIRRO

*estuche– ESTOXO

*facíacalor – ÍACALOR

*fecha– DATA

*fechar– DATAR

*foise– MARCHOU

*gafas– LENTES

*gordito– REPOLUDO

*grima– GRIMO

*hacia– CARA A

*levantarsepola mañá – ERGUERSEpola mañá

*mañán– MAÑÁ

*monstruo– MONSTRO

*monstruo– MONSTRO

*nadie– NINGUÉN

*olvidar– ESQUECER

*paliza– MALLEIRA

*pendientes– PENDENTES ouBRINCOS

*retraso– ATRASO

*sin– SEN

*tontería– PARVADA

*tonto/a– PARVO/A

AFIN (a fin de semana) ≠O FIN (o seu fin é conseguir a felicidade)

APELAXE

ABATER

ASEMADE:aomesmo tempo.

BICAR

BICO= BEIXO

CA≠CÁ ≠COA:Ca –conxuncióncomparativa (Elaé máis rápida ca ti.)./ Cá–contracción de “ca” (conxunción comparativa) + ”a” (artigo, determinado,feminino singular) (Estámáis lonxe da casa cá súa irmá.)./ Coa:contracciónde “con” (preposición) + “a” (artigo, determinado, femininosingular) (Semprevén ao cine coa súa noiva.).

CADERNO

COMIDASDO DÍA: oalmorzo– almorzar / a parva – tomar a parva / o xantar – xantar / amerenda – merendar / a cea – cear.

DEI(P1 Preterito Ind. vbo. dar) ≠DIN (P6 Presente Ind. vbo. dicir)

DEI≠ DIN: Dei – P1Pretérito do vbo. dar / Din –P6 Presente do vbo. dicir

ESTOXO

GRANtrompetista, GRANDE irmán

HAI+ períodos de tempos indefinidos ≠FAI + períodos de tempo concretos

HELIOCENTRISMO:hipótese astronómica quesitúa o Sol como centro do universo.

HETERODOXO/A:é aquel que está encontra da doutrina establecida no momento no que se vive.

HETEROXÉNEO/A:o que ten propiedades diferentes.

INSUA:illa pequena que se forma por sedimentación no medio dunha conca dunrío.

IR+ INFINITIVO: vousair o domingo.

MALLEIRA:1. Acción de golpear aalguén; locura, felpa, quenta. 2. Tunda moi grande.

NONDAR CRETO = non crer algo

OLAPIS, OS LAPIS

ONARIZ

OXIZ, OSXICES

PARELLA

RELOXO

RENDIBLE

SAIA(a saia) ≠SAÍA (vbo. saír)

SOLETREAR:dicir ordenadamente asletras que compoñen unha palabra.

TODOSOS

TOLO═ LOUCO

XERSEI

ZONA(área) ≠ZOA (vbo. zoar, zoa o vento)

__________________

PARTESDO CORPO

ACABEZA: ocuruto; a cara, face ou faciana; a fronte; a tempa, sen ou vidalla; aorella; o ollo; a cella; o cello; a pálpebra; a pestana; o iris; apupila ou meniña do ollo; a fazula ou meixela; a bochecha ou opómulo; o nariz; as ventas do nariz; a boca; o beizo ou labio; odentame, a dentadura ou a dentición; o dente; o cairo; a moa (moa doxuízo ou moa do siso); a lingua; o padal ou ceo da boca; o veo dopadal; a campaíña ou úvula; a gorxa; o queixo; a queixada (rexiónda meixela que se corresponde coa mandíbula); a papada, o papo (papoda cara) ou a papeira; o colo ou o pescozo (non se pode utilizarpescozo para as prendas de roupa); a noz; a caluga ou noca.

OTRONCO: o ombreiro ouombro; a axila ou sobrazo; as costas; a omoplata; o lombo (dende osombreiros ata a cintura); o cadril (parte baixa a continuación dolombo, pl. os cadrís); o cu; a nádega ou cacha; a regaña do cu; oano, o fecho ou o ollo do cu; o peito (xenérico); o peito, o seo, ateta ou a mama; a mamila ou o bico do peito; a aréola; o ventre ouabdome; o van ou a cintura; o embigo; a barriga; a cadeira; a pube; avulva (coloq. a cona); o pene (coloq. o carallo): o testítulo(coloq. o collón ou o ovo).

OBRAZO:o cóbado; oantebrazo; o pulso; a man; o dorso da man; a palma da man; o coteno,cotelo ou cotobelo; a unlla; a xema do dedo; os dedos;o polgar, matapiollos ou cachapiollos; o índice, mostreiro oufurabolos; o corazón, maior ou pai de todos; o anular, mediano,medianiño ou dedo do aro; o maimiño ou pequeniño.

APERNA: a ingua, éngoaou virilla; a coxa; o nocello; a sofraxe; a canela; o papo da perna;o nocello, o noelo ou o tornecelo; o pé; a empeña; a deda; a plantado pé; o calcaño, o calcañar ou a calcañeira.

I Xornadas de Literatura e Ensino. A Literatura galega nas aulas: os camiños do entusiasmo

2011-11-17T21:08:00.001+01:00

Aquí estaremos esta fin de semana, entre o entusiasmo e a sedución.

O Ben-Cho-Shey, demandas educativas con ritmo

2011-11-11T18:44:00.001+01:00

O 22 de setembro a ANPA do CEIP Ben-Cho-Shey de Pereiro de Aguiar facía público este vídeo de denuncia en YouTube, unha forma lúdica de protesta que sumaban ás súas manifestacións e andainas.

Semella que a situación ten cambiado para esta xente reivindicativa e reproduzo o contido da última entrada no seu blog con data 6 de outubro.

"A Consellería de Educación mediante un comunicado de prensa, anunciou o pasado mercores 5 de outubro, a inclusión dunha partida orzamentaria de 200.000 euros para a ampliación do noso colexio para o ano 2.012.

Non obstante, O ANPA do colexio público Ben-Cho-Shey, continuarán coas accións reivindicativas en defensa dos seus lexítimos dereitos, en tanto, non exista un compromiso firme e por escrito, da inclusión dunha partida no proxecto de presupostos da Xunta de Galicia para o ano 2.012, para licitar o proxecto e as obras de ampliación e melloras do colexio Ben-Cho-Shey, así como, o compromiso de que as devanditas obras se finalicen antes do inicio do curso 2.012-2.013.

Por último, a Comunidade Educativa do colexio público Ben-Cho-Shey, seguirá reclamando insistentemente, unha igualdade de oportunidades e non discriminación, entre o ensino público e privado en Pereiro de Aguiar, así como, unha educación pública e gratuíta de calidade, independentemente das condicións sociais, económicas ou outras circunstancias, dos alumn@s."

Conxugador Cilenis

2011-11-08T23:33:00.000+01:00

Contamos cunha nova ferramenta lingüística, o Cilenis Conxugador, elaborada pola empresa Cilenis, que nos ofrece a posibilidade de conxugar os verbos en galego e portugués.

Xa non hai desculpa para non aprender os verbos :)

Vía Cultura Galega.

Clasificación semántica dos substantivos

2011-11-08T01:09:00.000+01:00

Antropónimo: nome de persoa (Uxía).

Hipocorístico: variante familiar dun nome propio (Catuxa, Pepe...).

Alcume: denominación dunha persoa que non son o seu nome, normalmente poden afectar a un individuo ou a toda a súa familia ou provir dalgunha característica física (O Roxo, os Farrucos-os do Farruco).

Patronímicos: apelidos (Ponte, Fernández, Queixas).

Topónimos: nomes de lugar (A Pobra do Caramiñal).

Orónimos: nomes de montañas, serras e soutos (serra da Loba).

Hidrónimos: nomes de ríos, lagos e zonas húmidas (río Pedras).

_______
Exónimos: nomes dos topónimos estranxeiros nunha lingua determinada (Londres, Nova York).

A lingua sabe a pan

2011-11-07T16:12:00.002+01:00

A Lingua sabe a Pan from cpivirxedasaleta on Vimeo.

Dende o CPI Virxe da Saleta de Cea chéganos o pan máis rico, un lipdub para a lingua galega.

O lipdub realízase sobre unha versión de Sweet Home Alabama de Lynyrd Skynyrd, popularizada por Siniestro Total como Miña Terra Galega. Sobre unha idea de Álvaro Cunqueiro, naceu a letra de A Lingua Sabe a Pan. Contou coa participación de todo o alumnado do CPI e dos músicos Pedro Feijoo e Charly Lincoln que gravaron, misturaron e produciron nos estudios Muu! de Vigo.

Se queres cantalo, tamén teñen unha versión en Karaoke.

Parabéns para todo o CPI Virxe da Saleta e par Pedro Feijoo e Charly Lincoln.

4 anos de blog

2011-11-05T01:00:00.000+01:00

Pink Sherbet Photography en Flickr.

Hoxe celebro 4 anos deste intento de arquivo público das cousas que me van interesando e das que vou facendo relacionadas con isto do ensino.

Portal de ditados tópicos galegos USC. Instituto da Lingua Galega

2011-11-03T23:07:00.000+01:00

O Instituto da Lingua Galega (ILG) ofrécenos agora unha nova ferramenta de procuras lingüísticas, o Portal de ditados tópicos galegos. Que podemos atopar nel? Neste portal podemos atopar xentilicios, seudoxentilicios (alcumes) e mais refráns e cantigas referidas a algunha localidade ou aos seus poboadores.

De momento conta con 1212 fichas recollidas en Galicia para a redacción do Diccionario geográfico popular de España de Camilo José Cela.

A busca nestes materiais pode facerse por lugar de recollida, lugar ao que fai referencia o contido, alcumes, cantigas, refráns, xentilicios ou topónimos festivos.

Esta aplicación especializada pode dar resposta tamén ás curiosidades lingüísticas de calquera falante.

Máis información no portal da Cultura Galega.

A lingua de Alcaián

2011-10-25T01:30:00.000+02:00

Éme moi grato compartir con vós a aparición dunha nova bitácora didáctica, trátase dun blog de aula de lingua e literatura, A lingua de Alcaián, que nace no CPI Alcalde Xosé Pichel de Coristanco da man de Mercedes Queixas Zas.
Que de onde lle vén o nome ese de Alcaián? Poderédelo saber visitando o blog, unha resposta ben fermosa e máxica.
Ademais conta con seccións como o/a escritor/a do mes, ou o libro da semana.

Paixón de biblioteca

2011-10-24T01:00:00.000+02:00

Reproduzo aquí a columna de opinión de Reme Vázquez publicada no blog de Galaxia o 18 de outubro de 2011.

_________________

Paixón de biblioteca

O vindeiro 24 de outubro celébrase o Día da Biblioteca. Este ano, o excritor Patxi Zubizarreta, expón no cartaz promocional un fermoso texto que fala de nós, as persoas que traballamos nas bibliotecas, e di, dun xeito lánguido e reconfortante, que somos xente apaixoada. Eu tamén creo na paixón. Hoxe en día a biblioteca é moitas cousas, de sobra por todos coñecidas, pero a fin primeira aínda responde a ese romanticismo: vou a tenderche unha man.

Cando pola porta entra esa indecisa señora e plantexa: -Quero unha novela, pero non sei que levar- e eu lle pregunto - ¿Que lle gusta?, ela sorrí. Debe de ser, que quedan poucos lugares onde fagan esa pregunta e agarden a escoitar a resposta. A miúdo piden unha novela sinxela, que non me dea que pensar, que non dea problemas, problemas xa teño eu dabondo, algo livián... Nós dicimos, -Veña comigo. E ela adoita seguirnos confiando no noso criterio e confía de todo no plan que temos trazado para as súas tardes de choiva ou as súas noites de insomnio.

Cando día tras día o rapaz máis introvertido da cidade senta a ler banda deseñada no chan, fuxido, ausente, irreverente, e un ve que escolle volver ao mesmo sitio, adoito pensar, que non erramos deixándoo autónomo e que foi acerto proporcionarlle un lugar.

Cando ante nós desfila, só nunha tarde, o avó, a coidadora, a rapaza coa súa nai, o ciclista, a que sae de traballar, o pai coa mochila de Dora Exploradora, un neno co traxe de judo, dona Carme, Ahmed… creo que a nosa fortuna é a de contar co grande espazo onde collemos todos.

Imaxina unha grande botica chea de tarriños con soños que a xente pode soñar, imaxina escoller un xeado, imaxina unha solución, unha calma ao teu problema, imaxina unha compaña, un capricho, unha posibilidade, imaxina un apoio, unha paz, imaxina que é onde a ves sen que se dea conta, ou onde o viches por primeira vez, imaxina que está na túa cidade…

Leva moita razón Patxi Zubizarreta no seu discurso deste ano, eu tamén creo que somos beduinos que prendemos lume no cumio da montaña cando imos durmir….

Un agasallo sorpresa

2011-10-23T21:21:00.000+02:00

Na tarde de teimosa chuvia ribeirense recibo este agasallo de Luz Beloso baseado na miña icona e nunha fotografía de Xoán Arco da Vella.

O profesorado de galego aproba moito nº 1

2011-10-22T21:48:00.000+02:00

Visto por alguén no aeroporto de Lavacolla.

Dámoslles o aprobado e logo van polo mundo como van!

Preposicións e locucións prepositivas

2011-10-22T17:59:00.000+02:00

A COMUNICACIÓN

2011-10-20T23:33:00.000+02:00

Para ver ben a imaxe hai que colocarse enriba/ clicar no botón dereito/ e abrir a ligazón nunha nova lapela.

5000 Parabéns para Trafegando Ronseis

2011-10-17T14:21:00.002+02:00

5000 from trafegandoronseis on Vimeo.

Cinco mil entradas nun blog non é algo que se consiga así coma así, e menos nun blog de carácter educativo e en galego. Trafegando Ronseis é para min desde hai moito tempo un dos blogs de referencia e gustaríame darvos unha cantas razóns para vos facerdes seguidores dese magnífico traballo.
1 - A súa actualización é envexable sobre todo en cuestións lingüísticas e en publicacións de carácter literario.
2 - Nel atopas os mellores vídeos de animación.
3 - A súa sección de materiais sobre violencia de xénero é única.
4 - Se che gusta a publicidade non vas dar feito, teñen moita e de calidade.
5 - Citan as fontes de onde proveñen os materiais de forma que a través deles chegas a coñecer páxinas moi interesantes.
A Anxo non tiven o pracer de coñecelo pero Gracia, ademais, é unha persoa encantadora.
Parabéns para eles dous pola súa traxectoria blogueira e moitísimos ánimos para seguir trafegando en tan fermosos e indispensables ronseis.

Acentuación diacrítica e preposicións

2011-10-14T01:20:00.001+02:00

Déixovos os enlaces para os repasos:

Acentuación diacrítica

Preposicións e locucións prepositivas

Xornadas homenaxe a Valle-Inclán 2011

2011-10-11T00:00:00.000+02:00

Prolingua en New York

2011-10-09T20:27:00.000+02:00

A xente de Prolingua éche así, cosmopolita.

Cousas do Tuenti 1

2011-10-09T16:13:00.001+02:00

Despois de semellante esforzo, como non aceptalo :D

Steve Jobs

2011-10-06T21:40:00.000+02:00

Morreu Steve Jobs, un home que conseguiu cambiar a vida de moitas persoas, tamén a miña.

Deixo os vídeos do seu discurso o 02/06/2005 na cerimonia de Graduación da Universidade de Stanford dobrados en castelán.

Carta de ProLingua ao Presidente da Deputación da Coruña

2011-10-06T19:42:00.000+02:00

Señor Presidente:
Como seguramente xa coñece, en La Voz de Galicia do pasado día 2 publicouse unha entrevista con Zaira Rodríguez Pérez, concelleira de Cee e responsable da área de Normalización Lingüística na institución que vostede dirixe. Somos moitas as persoas que lemos con abraio e indignación esta parte da entrevista antedita:

-Entre sus áreas de trabajo, usted es la responsable de normalización lingüística. Puede parecer algo chocante en una persona que no habla gallego.
-Lo entiendo perfectamente y lo hablo a veces. En mi casa lo hablan, pero creo que cada uno es libre de elegir la lengua en la que se siente más cómodo.

Sendo a deputada responsable da área de Normalización Lingüística, non pode Zaira Rodríguez, por moito que invoque a súa liberdade individual, facer semellantes declaracións. Esta persoa non pode continuar no cargo onde vostede a colocou, porque a súa actitude de desprezo pola lingua propia de Galicia é unha actitude ignorante e mesquiña, que resume moitos dos prexuízos existentes sobre o nos idioma e que non podemos aceptar.

A súa incompetencia manifesta e o seu desprezo pola normalización lingüística supoñen un insulto máis para as persoas que falamos galego e que traballamos para que o seu estatus de lingua oficial en Galicia se traduza na práctica nunha presenza nos diversos ámbitos sociais parella á que goza o castelán.
Desde a plataforma plural e apartidaria ProLingua querémoslles lembrar, a vostede e á deputada Rodríguez Pérez, que os poderes públicos galegos non só deben garantir o uso normal e oficial do galego, senón que deben “potenciar” o seu emprego en todos os planos da vida (art. 5.3 do Estatuto de Autonomía), o que, de acordo co apartado 3 do artigo 6 da Lei de Normalización Lingüística, significa que deben promover “o uso normal da lingua galega, oralmente e por escrito, nas súas relacións cos cidadáns”.
Do mesmo xeito que nunca deixariamos un raposo ao coidado das galiñas, non pode unha persoa coas ideas da devandita deputada desenvolver o cargo que na actualidade ocupa. Desde ProLingua pedimos o seu cesamento inmediato e a súa substitución por outra persoa que manifeste un maior coñecemento e, sobre todo, respecto pola lingua propia de Galicia.
3 de outubro de 2011

En lembranza de Mª Dolores Martínez Tobío

2011-09-16T07:00:00.000+02:00

Súmome á homenaxe colectiva das compañeiras e compañeiros de bibliotecas escolares e doutros moitos docentes que sen estarmos directamente implicados non por iso deixamos de aproveitar os froitos que delas xorden.
___________________
Comezamos o curso con tristeza.

Temos que despedir á compañeira Mª Dolores Martínez Tobío, docente no IES Luis Seoane de Pontevedra e responsable da biblioteca escolar do centro. Hai só uns meses que Mª Dolores nos puxo a Salvar Libros por centros de toda Galicia. Salvar os libros que valen a pena, as linguas nas que se escriben eses libros, as bibliotecas nas que se gardan... a memoria dunha mestra que día a día traballou a favor da cultura e a educación.

Este é un documento colaborativo como tantos outros nos que Mª Dolores adoitaba participar co seu habitual entusiasmo. Desgraciadamente convocounos hoxe a súa despedida e pensamos nesta pequena homenaxe que xorde da mesma rede que ela axudou a tecer. Canto tempo e ilusión dedicados a Biblioiris, a súa bitácora vinculada á biblioteca escolar do instituto! Por iso os nosos blogs lamentan hoxe a súa ausencia. Por iso esta entrada será publicada por moitos outros centros, ademais dos que aquí figuran. Esperamos que este documento saiba representar tamén a tantas persoas que, desde a rede PLAMBE das bibliotecas escolares galegas, desexan expresar o seu pesar e as súas condolencias á familia e amigos da nosa compañeira. Son tantos os centros que a súa relación excede as dimensións deste documento.

Grazas Mª Dolores polas palabras, polas reflexións, polas propostas, polo tempo, polo que fixemos xuntos e que permitirá seguir camiñando pola ruta das bibliotecas escolares.

Cristina Novoa

Pilar Sampedro

Asesoría Bibliotecas Escolares

Imaxe das ligazóns: Rapaza lendo. Gustav Adolf Hennig

Mini e Mero premio Ramón Piñeiro-Facer País

2011-09-15T18:11:00.000+02:00

Parabéns a Mini e Mero pola concesión do premio Ramón Piñeiro López-Facer País, músicos, poetas, mestres, investigadores do patrimonio cultural galego e prolingüeiros onde os haxa.
Este premio convócao a asociación cultura Val de Láncara que tamén desde o ano 2001 vén organizando a Festa da Malla.
Se nos fixamos nos galardoados ao longo da traxectoria do premio vemos que pode que non estean todos os que están, pero dende logo, si son todos os que están.
2011 - Mini e Mero
2010 - Real Academia Galega
2009 - Luz Pozo Garza
2008 - Avelino Pousa Antelo
2007 - A Nosa Terra
2006 - Xosé Neira Vilas
2005 - Xosé Manuel Beiras
2004 - Milladoiro
2003 - Luís Tosar
2002 - Isaac Díaz Pardo

Como mostra da arte de Mini e Mero, déixovos un vídeo de hai agora un ano da súa interpretación do poema Penélope do poeta chairego Xosé María Díaz Castro.

20110909 Manifestación contra os recortes no ensino

2011-09-15T02:50:00.000+02:00

Profesoras e profesoras manifestámonos en Compostela contra uns recortes que afectan directamente á diminución da calidade de ensino para as nosas alumnas e alumnos.

Volta ás aulas

2011-09-12T11:37:00.001+02:00

Para @s que volvedes desanimad@s, queimad@s, indignad@s nestes malos tempos que corren, déixovos este vídeo onde se recoñece o noso traballo, o noso papel imprescindible na educación.

Poderemos con todo isto que nos afasta do fermoso acto de educar porque elas e eles precisan de nós.
Benvidos ao novo curso!

Cociñando ao pé da letra

2011-06-10T00:35:00.001+02:00

Ten unha pinta xenial este libro.

Vía Capítulo 0.

Ken corta con Barbie

2011-06-07T21:42:00.001+02:00

A insoportable levedade das Bibliotecas Escolares

2011-06-02T09:57:00.000+02:00

Reproduzo o manifesto "A insoportable levedade das Bibliotecas Escolares" para demandar unha reconsideración intelixente por parte da consellería de educación mais tamén como homenaxe a todas esas traballadoras e traballadores e ás súas horas de dedicación altruísta a facer da biblioteca algo que vai moito máis alá de ser un recinto onde se gardan saberes en forma de libro.

Non se pode seguir recortando en servizos fundamentais como a educación, aínda que se xustifique dicindo que é o prezo para que saian as contas.

__________________

Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte:

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos.

Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE.

De xeito que dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que xenerosamente regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centros e centros de toda a nosa comunidade. Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información.

Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida. Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater.

A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer. Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado. A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces.

Os nosos méritos como colectivo son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de boas prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.
Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas.

Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser?

Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos? O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia.

Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral. Non nos parece xusto posto que, podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura. Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable.

Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos encontros despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal.

Onde quedou ese entusiamo?

Que interpretación debemos facer?

O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo?

E nós?

En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas

se despois de tanta insistencia

é a propria Consellería a que nos

invisibiliza?

Symbaloo de aplicacións web

2011-05-11T03:16:00.000+02:00

Material utilizado no curso Internet na aula de Lingua Galega organizado polo Cefore da Coruña en marzo de 2011.

SYMBALOO DE APLICACIÓNS WEB

Symbaloo de recursos de lingua e literatura

2011-05-11T03:15:00.000+02:00

Material utilizado no curso Internet na aula de Lingua Galega organizado polo Cefore da Coruña en marzo de 2011.

SYMBALOO DE RECURSOS DE LINGUA E LITERATURA

Lecturas para outras lecturas

2011-05-11T03:12:00.000+02:00

Material utilizado no curso Internet na aula de Lingua Galega organizado polo Cefore da Coruña en marzo de 2011.

Lecturas na rede para outras lecturas

View more presentations from A profa A profa

Convocatoria de concesión de premios ao profesorado que desenvolva novos contidos educativos dixitais

2011-04-19T19:41:00.001+02:00

Veña, presenta esas cousas tan interesantes que fas cos teus alumnos!!!

(Imaxe de Daquella manera)

A Secretaría Xeral de Modernización e Innovación Tecnolóxica ven de publicar a resolución pola que se establecen as bases reguladoras da concesión de premios ao profesorado que desenvolva novos contidos educativos dixitais, no ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia, e se procede á súa convocatoria para o ano 2011 (procedemento administrativo PR522B).

No marco do programa de Axudas para o desenvolvemento da sociedade da información, a Secretaría Xeral de Modernización e Innovación Tecnolóxica destina este ano 200.000 euros a premios para profesores que desenvolvan novos contidos educativos dixitais.

A presente actuación enmárcanse na estratexia do Proxecto ABALAR, que están a desenvolver a Consellería de Educación e Ordenación Universitaria e Secretaría Xeral de Modernización e Innovación Tecnolóxica.

Os profesores galegos poderán optar este ano a uns premios sobre o desenvolvemento de novos contidos educativos con entidade dixital. Estes contidos, accesibles mediante medios electrónicos e interactivos, referiranse a algunha das seguintes modalidades:

5º e 6º de Educación Primaria:

Modalidade 1: Coñecemento do Medio Natural, Social e Cultural
Modalidade 2: Lingua Galega e Literatura
Modalidade 3: Matemáticas ou Educación Física
Modalidade 4: Plástica.

1º e 2º de Educación Secundaria:

Modalidade 1: Ciencias Sociais
Modalidade 2: Xeografía e Historia
Modalidade 3: Ciencias da Natureza
Modalidade 4: Educación Plástica e Visual
Modalidade 5: Lingua Galega e Literatura
Modalidade 6: Lingua Castelá e Literatura

Para cada unha das modalidades anteditas establécense un primeiro premio de 4.500 €, un segundo premio de 3.500 euros, un terceiro premio de 3.000 € e nove cuartos premios de 1.000 euros.

Os formularios de solicitude pódense cubrir e obter por vía telemática ata as 14 horas do día anterior á data de finalización do prazo de presentación de solicitudes na seguinte páxina:

http://www.xunta.es/apps/axudas/login.do?cod_cons=PR&cod_proc=522B

O prazo de presentación remata o día 6 de maio de 2011, inclusive.

Máis información aquí.

Asina pola LNL directamente na páxina de Prolingua

2011-04-13T12:36:00.000+02:00

Novo enlace para asinar, máis rápido, e directamente na páxina de Prolingua.

Carta aberta ao Presidente da Xunta de Galicia, envíalla ti tamén

2011-04-11T12:50:00.000+02:00

Sr. Presidente da Xunta de Galicia
SANTIAGO DE COMPOSTELA

Señor Presidente:

Os asinantes, compoñentes da Cerna de ProLingua e en representación dos máis de dous mil membros desta plataforma apartidaria e plural, integrada por persoas de moi diversa ideoloxía e profesión, mais especialmente como galegas e galegos que desexan preservar para as xeracións futuras a nosa milenaria lingua propia, e preocupados polas declaracións que determinados candidatos das próximas eleccións municipais e sinalados dirixentes do Partido Popular de Galicia fixeron, dirixímonos a vostede para lle expoñer as nosas inquietudes sobre dunha hipotética, pero non descartada, reforma da actual Lei de Normalización Lingüística (Lei 3/1983) no sentido de diminuír as esixencias que a citada lei contén no sentido da protección da lingua galega.

De se producir tal feito, e de sufrir a nosa lingua un novo decaemento da súa situación legal, queremos lembrarlle que iso significaría

a) Que o Partido Popular de Galicia rompería de forma unilateral o consenso acadado para a promulgación da LNL en 1983.

b) Un abuso de poder dada a escasa lexitimidade democrática que se contén no feito de modificar por maioría simple o que se adoptou por unanimidade.

c) Unha actuación contraria ao espírito da Constitución Española (Art. 3.3), do Estatuto de Autonomía de Galicia (Art. 5.3) e da Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias (BOE, nº 222 do 15/9/2001), que instan, todos eles, á defensa e promoción da lingua propia de Galicia.

d) Unha constatación pública e evidente da actitude de belixerancia contra o galego que mantén o partido que sostén o goberno de Galicia.

Por todo isto, rogámoslle a vostede que, consonte coa oferta de pacto pola lingua que manifestou no Courel o Día das Letras Galegas do pasado ano, se comprometa publicamente a non promover nin acometer ningunha reforma da LNL que non se produza co mesmo consenso e unanimidade con que a Lei 3/1983 foi aprobada no seu día.

Galicia, 9 de abril de 2011

Se desexas apoiar esta iniciativa, asina a petición online co teu nome e apelidos e un enderezo de correo electrónico válido.

Galiza co Galego

2011-03-27T13:05:00.000+02:00

[Copio e espallo o correo recibido.]

O Movemento de Galiza co Galego, ten unha Comisión Promotora que está a levar o traballo da posta en práctica da creación dunha Rede Popular de Ensino en galego, que queren plasmar na etapa infantil inicial (0-3).
A Comisión conforme os seus estatutos ten que disolverse o 17 de Maio.
Se o Movemento de Galiza co Galego en prol dunha Rede Popular de Ensino non alcanza os 3.000 terá que pararse.
De pasar esta situación, é de que o desánimo faga presa nas persoas da Comisión (con gran traballo e desgaste persoal) pode ter consecuencias moi negativas que fagan fracasar a iniciativa popular en defensa e garantía do dereito fundamental (en especial a infancia) a educarse na nosa lingua.
Para que a Comisión Promotora poida dar continuidade ao Movemento de Galiza co Galego como Asociación é imprescindíbel ter antes do 17 de Maio os 3.000 apoios precisos.
Actualmente contan con 2435 apoios, con 20 apoios diarios conseguirían os 3.000 necesarios.
Tod@s poden axudar tan só hai que ler e apoiar en http://limiargalego.blogspot.com/p/ano-2011-do-ensino-en-galego-apoian-as.html. Apúntate, espalla...reenvía este correo ao menos a 20 dos teus amig@s.

Lipdub do IES Fontem Albei da Fonsagrada

2011-03-17T00:25:00.000+01:00

Vía Cabrafanada atopo este lipdub do IES Fontem Albei da Fonsagrada, unha forma lúdica e moi orixinal de levar a cabo a formación de usuarios da biblioteca escolar.

Alegreime moito de ter a oportunidade de volver a ver o instituto, fíxome moita ilusión pois foi aí onde realicei a miña primeira substitución, 11 días onde o pasei xenial, alá na prehistoria dos tempos.

Encontro de Equipos e de Docentes pola Normalización

2011-03-11T18:31:00.000+01:00

Vémonos mañá en Compostela grazas ao bo traballo da Coordinadora.

V Certame de poesía Xosé A. Barral

2011-03-03T08:45:00.000+01:00

A xente do IES As Bizocas non para e xa botaron a andar a edición deste ano do Certame de Poesía Xosé A. Barral.

Autoxenofobia

2011-03-01T22:00:00.001+01:00

Vídeo montaxe que compara a actitude acomplexada da protagonista cos resultados do célebre experimento: The Clark doll experiment. Prexuízos lingüísticos vs prexuízos raciais.

Vía Brétemas.

Onde vai o noso cine? u-lo flocos.tv?

2011-03-01T03:43:00.003+01:00

Flocos é un produto de AGADIC realizado pola empresa A navalla suíza, o seu desenvolvemento comezou o 12 de setembro de 2008 e axiña se converteu nun proxecto exitoso. Un sitio web de vídeo con máis de 360 películas realizadas por creadores e creadoras de Galicia, desde 1931 ata agora. En tan só 27 meses de existencia, funcionaba como unha rede social para cineastas e afeccionados, e tiña máis de 1800 membros rexistrados.

Podemos ver o gráfico de visitas, máis datos relacionados coa audiencia aquí, onde é posible observar como sorprende o mantemento dun número de visitas importante malia o abandono da páxina nos últimos tempos:

Esta iniciativa recibiu o premio Mestre Mateo 2008 á mellor obra interactiva, abonda con ver o vídeo.

Coa chegada do goberno presidido por Feijoo a web deixou paulatinamente de incorporar novidades e ultimamente non tiña actualización ningunha.

En febreiro de 2010 Ozo Perozo creaba un grupo en Facebook pedindo a reactivación da páxina e en maio de 2010 o responsable de Medios da Xunta, Cabaleiro, afirmaba que o site seguiría en funcionamento incorporada nun novo portal pero a realidade é que neste momento flocos.tv deixou de existir.

Na web de AGADIC pódese ler:

A Axencia Galega das Industrias Culturais -AGADIC- bota a andar en xuño de 2008 como axencia pública autonómica adscrita á Consellería de Cultura. Ten por obxecto o impulso e a consolidación do tecido empresarial no sector cultural galego, cooperando na achega de factores produtivos, no fomento da oferta de bens e servizos e na asignación de ingresos suficientes e estables, tal e como establece a súa lei creación (Lei 4/2008, do 23 de maio).

A AGADIC substitúe ao Instituto Galego das Artes Escénicas (IGAEM) e, a diferenza deste, non restrinxe a súa actuación a un sector específico, senón que engloba a totalidade das actividades culturais e artísticas desenvolvidas por creadores individuais, empresas e industrias culturais.

Fins da AGADIC

Garantir o progreso da cultura galega, e nomeadamente a normalización e o impulso do idioma galego como medio para protexer e fomentar a identidade cultural de Galicia, o desenvolvemento social, o crecemento económico e o diálogo intercultural
Impulsar a participación, consolidación e cooperación das empresas e profesionais na produción, creación, conservación, difusión e comercialización do patrimonio cultural galego, nun mercado dinámico, sustentable e plural que fomente a participación cidadá e remova os obstáculos que poden dificultar o acceso á cultura, especialmente dos colectivos menos favorecidos.

Flocos non era sitio web máis, ademais dunha páxina de cine, era un impresdindible e insubstituible material pedagóxico e un lugar común onde toda a cidadanía podía gozar do patrimonio filmográfico galego. Do mesmo xeito que non consentiriamos que queimasen a fachada do Obradoiro furtándolla aos nosos ollos, non deixemos que nos furten un patrimonio filmográfico ao que non poderemos acceder doutro xeito. Fala coa túa administración e transmítelle o que para ti significa esta gran perda, pregunta onde vai o noso cine e esixe o retorno do cine galego á túa pantalla, esixe a volta de Flocos.tv á rede!

AGADIC

Rúa de Vesada s/n, San Lázaro. CP. 15703 - Santiago de Compostela

Teléfono: 981 577 126 / 981 577 128

Fax: 981 577 127

Correo: agadicxunta.es

Páxina de contacto

_____________________

Tamén falan do tema:
A Nosa Terra
El voto con botas
Caderno de Lingua
Carta Xeométrica
Chuza
La Voz de Asturias
Público

Outra forma de ser galego na televisión española

2011-02-27T16:30:00.000+01:00

Software de pagamento para usar a oficina virtual do empregado público

2011-02-27T12:26:00.000+01:00

Hoxe recibín un correo da consellería onde se me convidaba a usar a oficina virtual do empregado público, que ben!
Pero en canto abro a páxina atopo isto:

Ben, eu son usuaria de Mac, porque quero, evidentemente, igual que o podía ser de Microsoft, pero isto non quita que crea que a democratización das tecnoloxías pasa polo emprego e difusión do software libre e máxime desde unha administración pública. A cuestión é que son tan contribuínte a facenda como calquera outro usuario e gustaríame saber por que a miña administración, digo miña porque se mantén, entre outras, coas miñas contribucións, non pensa en min cando está a facer unha oficina virtual para o empregado público, ou sexa, eu.

E logo non é posible deseñar o sistema para poder ser usado por todas as persoas en Mozilla? Existe algunha limitación técnica que impida isto?

De momento, doulle grazas á Xunta por crear unha oficina do empregado público que non vou poder usar.

E como a deformación profesional non se pode controlar, sinalo en vermello un par de cuestións lingüísticas por se teñen a ben corrixilas.

Sensación de ridículo

2011-02-26T18:00:00.000+01:00

Imaxe de aquí.

O xoves estiven co alumnado do curso Internet na área de lingua galega organizado polo CFR da Coruña, a tarde foi intensa e a min pasoume moi rápido, espero que ao alumnado tamén.

Despois de lles ensinar varias aplicacións de Google, el@s ensináronme a min onde estaba a papeleira de Gmail. Glups!

O vindeiro xoves a ver que aprendo :)

Moitas grazas polo subidón!

2011-02-26T14:31:00.002+01:00

Xoaniña roubada do blog da Escola Infantil de San Roque (Compostela)

A entrada "Hablaba en gallego, qué bajón!", dedicada ás declaracións de Marta de GH, provocou numerosos comentarios, quero agradecer todos eles aínda que nalgúns non comparta as formas, así como tamén as felicitacións recibidas de xeito privado e, sobre todo, a utilización que moitos e moitas de vós fixestes dese minimaterial nas vosas aulas.

Aproveito tamén para ofrecervos este blog como plataforma onde lle facer publicidade ás vosas iniciativas e publicacións, sempre serán ben acollidas.

Grazas a tod@s.

Muller Lamprea vs Gran Hermano 12

2011-02-18T15:52:00.000+01:00

Un traballo de Luz e Fernando.

Hablaba en gallego, qué bajón!!!

2011-02-13T18:31:00.002+01:00

Velaquí temos un material didáctico de primeira orde para traballar na aula os prexuízos, fundamentalmente lingüísticos, que non tan só, a través da análise das perlas que saen pola boca desta concursante da XII edición de GH.

Os PrexuíZos LingüíSticos

View more presentations from ecursocig. Vía A lingua de Augamar

Suxestións de actividades:

- Recompila os diferentes prexuízos que expresa a concursante ao longo das súas intervencións.

- Compartes algún ou algúns destes prexuízos?

- Por que cres que ao ler un texto en galego di que o vai traducindo?

- A situación escolar que describe cres que respecta a legalidade escolar en canto ao tratamento de linguas en Galicia no ensino nos últimos anos?

- Analiza as reaccións da súa interlocutora.

- Atopamos algún tipo de prexuízo na interlocutora?

- A visión que dá a protagonista da situación lingüística da mocidade galega cres que responde á realidade?

- Cal é a conclusión final da protagonista?

- Consideras coherente a conclusión á que chega co seu discurso anterior? Xustifica a túa resposta.

- Cambiou a imaxe previa que tiñas desta concursante de GH despois de ver o vídeo? En que sentido? Xustifica a túa resposta.

- Cres que poderíamos atopar este tipo de intervencións en concursantes procedentes doutras comunidades autónomas? Por que?

- Como galega ou galego, que sentes despois de ver este vídeo?

Mundo Lois

2011-02-09T23:53:00.000+01:00

Poderémolo ver axiña, de momento, un adianto.

Mundo Lois from Mundo Lois on Vimeo.

El orden de las cosas

2011-01-30T21:05:00.001+01:00

Para quen aínda non o saiba, en Trafegando ronseis pódese atopar a mellor recompilación de vídeos que coñezo sobre violencia machista. A súa última entrega é esta El orden de las cosas, unha curtametraxe dos irmáns Esteban Alenda que xa conta con numerosos premios:
- Mellor Banda Sonora en Islantilla 2010 grazas á fermosísima composición de Sergio de la Puente

Buscar más artistas como Sergio de la Puente en Myspace Music

- Roel de Oro na XXIII semana de cine de Medina del Campo 2010
- Premio na XII semana de Madrid en Corto

e agora está nominada aos Goya na categoría de mellor curtametraxe de ficción.

Pero en Galicia xa tivemos oportunidade de ver esta xoia grazas á organización da última edición do FICBueu (Festival Internacional Curtametraxes Bueu) o pasado mes de setembro.

El orden de las cosas conta como transcorre na bañeira a vida de Julia onde pinga a pinga vai ir reunindo o valor necesario para cambiar a orde das cousas.
Gustaríame tamén salientar o traballo da actriz Manuela Velles que interpreta a Julia, a protagonista, todo un exercicio de xestualidade.
Espero que vos guste.

El orden de las cosas, cortometraje con Manuela Velles

Cargado por forototal. - Todas las temporadas y episodios enteros online.

Comprar, tirar, comprar

2011-01-16T15:24:00.002+01:00

Comprar, tirar, comprar from Aprofa on Vimeo.

Comprar, tirar, comprar (2010) é un documental emitido recentemente por TVE que estuda o fenómeno da obsolescencia programada.

Falamos de obsolescencia programada para referirnos ao acurtamento da vida dun produto por parte do fabricante co fin de incrementar as vendas obrigando ao usuario a comprar antes do que os avances técnicos permitirían, un fenómeno que se produce desde os anos vinte do pasado século. Este comportamento que dun xeito illado levaría a unha compañía á ruína, está na actualidade dominando o mercado de forma que o usuario acaba convencido de que para seguir a moda é preciso mercar sempre o último. Deste xeito, as persoas convértense en simples consumidores convencidas de que cada vez precisan posuír máis bens para conseguir a felicidade e son conducidas a unha situación de insatisfacción continua.

Podería ser un filme de ficción, mais é un documental que retrata a nosa realidade.

O documental, dirixido por Cosima Dannoritzer, está producido por Joan Úbeda e Patrice Barrat e para a súa realización foi necesario contar co apoio de Media 3.14, Televisió de Catalunya, ARTE (Francia), Article Z (Francia) e Televisión Española - TVE (España).

COSIMA DANNORITZER: A directora do documental é unha muller alemá que tamén é guionista e que ten traballado para televisións de Alemaña, Reino Unido e España. Dirixiu documentais como Se o lixo puidese falar (TVE, 2003) onde retrata a cidade de Barcelona a través dos seus cubos do lixo ou A amnesia electrónica (TVE, 2006) sobre a forma en que a dixitalización das memorias persoais ameaza a transmisión da información ás xeracións futuras, entre outros traballos.
Link: Encontro dixital coa directora / Nacidos para morrer antes, artigo de opinión de Xosé Manuel Pereiro publicado o día 15/01/2011 / Obsolescencia y entropía, entrada sobre el tema en la web decrecimiento

A Muller Lamprea: 1º prexuízo

2011-01-15T23:32:00.003+01:00

Xa temos aquí á Muller Lamprea, e a súa loita contra os inmundos monstros: as mentiras e os prexuízos.
A nosa heroína comezará loitando contra ese prexuízo que di que "o mellor sería que só houbese unha lingua, así entenderiámonos todos".

Contra ese prexuízo temos as palabras de Castelao:
"Algúns homes -galegos tamén- andan a falaren dun idioma universal, único para toda a nosa especie. Son os mesmos que buscan a perfección baixando pola escada zoolóxica, deica sentiren envexa das formigas e das abellas. Son os mesmos que perderon o anceio de chegaren a ser deuses, e renegan das inquedanzas que produce a sabedoría. Son os mesmos que consideran o mito da Torre de Babel como un castigo, e renegan da vida ascendente. Mais eu dígolles que a variedade de idiomas, coa súa variedade de culturas, é o signo distintivo da nosa especie, o que nos fai superiores aos animais. Velaí vai a demostración: Un can de Turquía ouvea igual que un can de Dinamarca; un cabalo das pampas arxentinas rincha igual que un cabalo de Bretaña. ¿E sabedes por que? Porque os pobres animais aínda están no idioma universal."

CASTELAO, Sempre en Galiza

* O proxecto da Muller Lamprea é unha idea orixinal da profesora Iria Collazo posta en práctica grazas á colaboración dos departamentos de Dinamización da Lingua Galega e Plástica do IES As Barxas de Moaña.

A Muller Lamprea

2011-01-13T00:20:00.000+01:00

Desde o IES As Barxas de Moaña en presentación exclusiva para todo o universo traémoslles o nunca visto, unha obra maestra realizada en colaboración polos departamentos de Normalización Lingüística e Plástica. O texto é da profesora Iria Collazo, a parte plástica de Luz Beloso e está posto en boca de Daniel Álvarez, un alumno de 4º de ESO.

Pero non perdamos máis tempo, xa temos aquí á única no mundo, á inigualable, á máis poderosa de todas as mulleres que nunca existiron, xa está aquí para todos vós, A MULLER LAMPREA!

A Muller Lamprea ten unha misión no universo, a súa loita contra os inmundos monstros: as mentiras e os prexuízos!

Non perdas de coñecer a historia desta nova heroína galega que chega ata nós para loitar pola recuperación do galego.

Flashmob do IES As Barxas para felicitar 2011

2010-12-22T00:02:00.000+01:00

Tráiovos hoxe o último traballo do Equipo do IES As Barxas, trátase dun flashmob protagonizado polo alumnado para vos felicitar o aninovo.

Un flashmob consiste nunha actuación sobre a realidade na que un conxunto de persoas se poñen de acordo nun lugar e momento determinados para realizar unha acción simultánea cunha determinada finalidade ou só por pura diversión.

No noso caso, ademais de divertirnos, pretendemos chamar a atención sobre a importancia da recuperación dun tempo propio para termos unha vida máis feliz.

Segundo a información da que dispoñemos trátase do primeiro flashmob realizado nun centro de ensino galego.

A música atopámola en Jamendo, trátase dun tema de Galdson, que non é outro que o mestre de Ortigueira Vicente Orjales.

A estupenda montaxe do vídeo realizouna Luz, a profesora de plástica.

Se che gusta, PÁSAO!

REGALEMOS GALEGO 2010

2010-12-15T21:41:00.001+01:00

Xa pensabades que iamos quedar sen o Regalemos Galego deste ano, pois non, velaquí tedes fresquiña coma o pescada do pincho a entrega Regalemos Galego 2010.

Cumpridoriña, a xente do EDLG do CPI Vicente Otero Valcárcel de Carral (bico especial para Anxo Gómez) axúdanos un ano máis a agasallar con produtos culturais galegos.

Aproveito e déixovos os enlaces da páxinas da SXPL de agasallos en galego para os máis novos, para os máis mozos e agasallos tecnolóxicos.

Mirade, mirade, cantos agasallos chulos e logo á hora de mercar non vos fagades @s suec@s ehhh

Enmomiada nas Barxas

2010-12-10T17:36:00.001+01:00

Isto é o que acontece cando unha se deixa por aquilo de se integrar no novo centro de traballo.
A DIVERTIDA IDEA FOI DE LUZ

Glosario de cociña de Paco Feixó

2010-12-10T11:42:00.002+01:00

Atopei no vello Vieiros este Glosario de Cociña de Paco Feixó, no seu tempo o cociñeiro galego máis mediático e que hoxe, ademais de ter restaurante en Vigo, é xerente de Lugar da Santiña en Portas (Pontevedra), unha empresa que produce quinta gama e que, como se pode ver na captura da web, ofrece o seu espazo profesional na rede tamén en galego.

Acaramelar. Cubrir algo con azucre a punto de caramelo.
Aderezar. Preparar un manxar con condimentos.
Adubar. Colocar un alimento cru nun compoñente chamado adubo para abrandalo, conservalo ou darlle sabor.
Adubo. Composto de varios ingredientes, tales como viño, aceite, vinagre e condimentos.
Allada. Mollo de aceite con pemento e allo.
Amalgamar. Mesturar a fondo varios ingredientes.
Amasar. Traballar unha masa ata que resulte homoxénea.
Amoado. Masa que pode ser de fariña, leite, ovos, etc. para facer filloas, ou ben de carne picada e adoubada para embutir ou para facer empanadas.
Aromatizar. Engadir a un manxar algo que lle dea aroma.
Arroupar. Enrolar cun pano unha masa para que fermente.
Asar. Acción de cociñar ó forno, á brasa ou na grella.
Aspic. Composición dun manxar cociñado e metido en xelatina.

B

Baño maría. Recipiente introducido noutro que contén auga. Este pode ter auga quente se é para manter ou cociñar algo con calor; e fría ou xelo picado se é para arrefriar un manxar.
Bater. Acción de sacudir unha materia ata que obteña a consistencia desexada.
Branquear. Meter un producto en auga fría e pólo ó lume ata que rompa a ferver.
Brasear. Cocer lentamente un producto ó forno no seu zume dentro dunha braseira.

C

cl.. Centilitro, centésima parte do litro.
Cachelo. Pataca cocida, coa pel ou sen ela, partida ou enteira.
Caldeirada. Peixe cocido con patacas e allada. Tamén, guiso normalmente de peixe, aínda que tamén pode ser de carne ou de marisco, cociñado xunto con patacas.
Coar. Separalle a un preparado as partes finas das graúdas coa axuda dun baruto ou coador.
Cobertura. Chocolate graxo especial para a elaboración de mousse e outros doces.
Cocer. Transformar productos crus mediante a calor en productos brandos e dixeribles para o seu consumo.
Cocer ó vapor. Cociñar pola acción do vapor un producto nun recipiente dentro doutro tapado.
Concassé. Dise de algo picado en cadradiños de medio centímetro.
Concentrado. Resultado de aumenta-la cantidade proporcional de substancia básica, diminíndo a cantidade de líquido.
Condimentar. Sazona-los manxares.
Condimento. Producto que serve para sazonar comidas.
Confeitar. Cubrir cun baño de azucre un producto.
Cortar. Partir unha materia cun obxecto afiado.
Corrixir. Troca-lo sabor dunha comida mediante unha substancia.
Cravar. Introducir craviños nun producto. Dise tamén cando se crava trufa en tiras finas e pequenas no medio de carne ou de patés.
Cullerada. Cantidade que contén unha culler de sopa rasa.
Culleradiña. Cantidade que contén unha culler de café rasa.

Ch

Charlota. Tarta feita con leite, ovos, azucre, xelatina, vainilla, etc. Tamén se di do pastel a base de biscoito e froita.
Chisco. Cantidade que se colle coa punta de dous dedos ou dun coitelo aguzado.
Chula. Torta doce feita con fariña e ovos. Especie de tortas feita con carne ou peixe picados, ovos e outros ingredientes.

D

Decantar. Eliminar residuos nun preparado líquido mediante o transvase dun recipiente a outro.
Decorar. Embelecer un manxar para a súa presentación.
Desalgar. Somerxer un producto en líquido para que perda sal.
Desengraxar. Engadir un líquido nun recipiente no cal se teña cociñado algo previamente, para recupera-la graxa. Dise tamén da acción de quita-la graxa dun preparado.
Desosar. Quitarlle os osos á carne.
dl. Decilitro, décima parte do litro.
Dourar. Pasar un producto por un recipiente quente con graxa para tapa-los seus poros. Dise tamén cando se lle dás ovo batido a unha pasta ou masa para que se doure ó cociñar.

E

Empanar. Pasar un producto por fariña, ovo batido e pan relado.
Enfariñar. Pasar pola fariña un producto.
Engraxar. Cubrir con un producto graxo un recipiente.
Ensalada. Hortaliza aderezada para o seu consumo.
Entremés. Manxar que se serve ó comeza-la comida.
Escabechar. Cubrir un manxar, cun preparado de vinagre, especias, etc., sexa en cru ou cociñado.
Escaldar. Somerxer en auga fervendo un producto, só meter e sacar.
Escalfar. Manter un producto somerxido en líquido a punto de ebulición durante uns minutos.
Escamar. Desprover de escamas un peixe.
Escoar. Facer que un producto con líquido o despida.
Escumar. Extraer coa escumadeira as impurezas que flotan nun líquido ó ser cociñado.
Esfarelar. Esparcir en forma de choiva un producto en po.
Esluír. Disolver un producto nun líquido.
Esmagar. Reduci-lo volume dunha materia prensándoa.
Esmiuzar. Partir unha cousa en cachos moi pequenos.
Espesar. Ligar un líquido con outro producto.
Estirar. Traballar unha masa co rolo para deixala máis delgada.
Estrelar. Frixir ovos.
Estufar. Frixir ovos.
Evaporar. Cociñar ata a eliminación do líquido.

F

Fermento. Composto, a base de fariña, sal e auga, deixado acedar.
Fervellar. Ferver lentamente.
Ferver. Levar un líquido ó lume ata que entre en ebulición.
Flamexar. Acción de pasar pola chama un producto para chamuscalo. Tamén, cando se lle bota un licor a un manxar e se lle dá lume para eliminarlle o alcohol.
Foie-gras. Fígado de pato ou de oca cebados especialmente para este fin.
Fondo. Líquido obtido en forma de caldo pola cocción dunha materia en auga con legumes e especias. Serve de base para a preparación de salsas ou guisos.
Frixir. Cociñar nunha tixola ou frexideira un prducto con aceite quente.
Fumet. Dise en especial dos fondos de peixes.

G

g. Gramo, unidade de peso
Glasear. Dar brillo a un manxar mediante calor. Cubrir un doce con azucre, marmelada, etc. Cociñar algo nun preparado que leve azucre.
Gornecer. Acompañar un manxar con outros productos.
Gratinar. Facer torra-la parte superior.
Grellar. Asar na grella.
Guisar. Preparar un manxar someténdoo á acció lume e especialmente cocéndoo despois de refogado.

H

Herbas aromáticas. Dise das herbas utilizadas para condimentar manxares. As máis usuais son pirixel, tomentelo e romeu.

K

kg. Quilogramo, igual a mil gramos.

L

l. Litro, unidade de capacidade.
Levantar. Poñer de novo en ebulición un líquido.
Levedar. Facer aumentar de volume unha masa con lévedo.
Lévedo. Concentrado de escuma de cervexa fermentada, convertida en masa.
Lévedo en po. Materia composta especialmente de fermentos.
Ligar. mesturar dous ou máis ingredientes ata obter un composto homoxéneo. Acción de espesar un líquido mediante outro producto.

M

Macerar. Poñer un producto en contacto con especias ou líquidos para que obteña un determinado gusto.
Machucar. Esmagar graúdo algún producto.
Mariñar. Poñer alimentos en viño, aceite, especias, etc., para darlles sabor, abrandalos ou conservalos.
Mechar. Introducir tiras de lardo no medio doutro producto.
Medallón. Forma redonda que se lles dá a algúns alimentos, en especial a solombos de peixe, carnes ou grandes crustáceos.
Moer. Triturar un alimento reducíndoo a po.
Mollo. Prebe ou salsa non espesa composta de varias substancias.
Mousse. Calquera ingrediente presentado en forma de escuma densa e inflada ó mesmo tempo.

P

Pasador de puré. Utensilio que serve para converter alimentos en puré.
Pastel. Masa de fariña, con ou sen recheo, cocida no forno.
Paté. Pastel de carne, de peixe, de marisco ou doutro alimento.
Picar. Cortar finamente un alimento.
Punto de bóla. Composto de azucre e auga que se cociñou ata que permita facer con el unha bóla.
Punto de caramelo. Composto de azucre e auga ou limón que se cociña ata obter unha cor dourada.
Punto de febra. Composto de azucre e auga que se cociñou ata que permita facer con el unha febra ou fibra.
Punto de neve. Claras de ovo batidas ata que, dándolle a volta ó recipiente, estas non caian.
Puñetas. Certo tipo de croquetas longas e finas.

Q

Queimada. Augardente queimado con azucre, ó que se lle pode engadir outros ingredientes, como pelas de laranxa ou de limón, grans de café, etc.

R

Ragú. Preparado a base de carne, peixe, marisco cortado en anacos regulares de 3-4 centímetros e cocido con legumes.
Rebozar. Pasr un alimento por fariña e logo por ovo batido.
Recheo. Composto dun ou máis productos para encher manxares.
Redeño. Pel fina en forma de rede que se encontra no interior de certos animais, especialmente do porco.
Reducir. Eliminar líquido dun manxar fervéndoo.
Refinar. Facer máis fina unha salsa coa agregación doutro ingrediente.
Refogar. Cociñar un alimento nunha materia graxa a lume feble sen que obteña cor.
Refrito. Dise dun refogado que se lle dá cor dourada.
Refrixerar. Acción de enfriar un alimento.
Refrixeriao. Manxar lixeiro.
Regar. Botar líquido por riba dun producto.
Relar. Esmiuzar un producto coa axuda dun relador.
Remollar. Darlle a humidade precisa a un alimento seco mediante a súa inmersión nun líquido.
Revolto. Dise do alimento pasado pola tixola mesturado con ovo, ou ben o ovo só, batido en ámbolos casos.
Roux. Mestura dunha materia graxa, en xeral manteiga, con fariña nas seguintes proporcións por litro segundo o seu uso:
Para bechamel: 100 g de manteiga x 80 g de fariña
Para cremas: 80 g de manteiga x 60 g de fariña
Para salsas: 60 g de manteiga x 40 g de fariña
Para sopas: 40 g de manteiga x 20 g de fariña de manteiga x 80 g de fariña
Roxón. Residuo de certas carnes graxas de porco unha vez derretida a manteca.

Salferir. Espallar algo sobre un alimento.
Salgar. Condimentar con sal un manxar. Poñer en sal un alimento para conservalo.
Saltear. Cociñar a lume forte durante un mínimo de tempo un alimento nunha tixola cunha materia graxa quente.
Sazonar. Condimentar un alimento con sal e especias.
Soufflé. Doce a base de claras de ovo batidas e outros ingredientes que ó se cociñaren queda inflado.

T

Terrina. Recipiente de barro con tapa. Friame cociñado neste recipiente.
Timbal. Pastel quente recheo de carne, peixe, marisco, legumes ou froita en forma de gobelete (vaso cóncavo máis ancho na boca ca no cu).
Torar. Cortar en toros ou anacos.
Tornear. Darlle forma a un alimento vexetal para embelecelo.
Torrar. Tostar con lume. Queimar lixeiramente.
Tripas. Callos a base de bandullo de rumiantes. Dise tamén dos intestinos dos animais.

V

Vapor, ó. Ver "cocer ó vapor".
Vinagreta. Salsa mollo composto de polo menos aceite, vinagre e pirixel.

X

Xuliana. Xeito de cortar un alimento en tiras finas duns 3 milímetros por 5 centímetros.

Z

Zaragallada. Amoado para empanadas.

Cando mercas un can, que vas facer co can da canceira, matalo?

2010-12-09T06:28:00.001+01:00

Campaña de PETA convidando a adoptar as mascotas das canceiras antes de mercalas. Moi apropiada para estas datas en que moita xente decide agasallar con animais de compañía.

Só o 6%

2010-12-02T20:49:00.000+01:00

Uns quéixanse, e con razón, de que só o 6% dos xoguetes desta temporada están comercializados en catalán, gustaríame saber que porcentaxe acada o galego neste ámbito da normalización fundamental para aprender o mundo en galego.
Xa se sabe, uns xogan en primeira división, outros en segunda e nós en 8ª autonómica.

Vía Observatorio da Lingua Galega / Vía Avui.

PLANETAKI PROF@S GALEG@S

2010-11-21T17:55:00.000+01:00

Se as bibliotecas escolares e os clubs de lectura teñen os seus Planetakis por que non ter nós, as profesoras e profesores o noso propio Planetaki que nos permita estar ao tanto dun xeito rápido e efectivo do que están a facer os nosos compañeiros e compañeiras nas súas páxinas.

Se es profesora ou profesor ou te moves neste mundo, súmate ao Planetaki PROF@S GALEG@S enviando o enderezo do teu espazo ao email pilarponte.ensino@gmail.com.

Conclusións do VII Simposio o Libro e a Lectura

2010-11-20T18:16:00.002+01:00

Esta semana desenvolveuse en Compostela o VII edición do Simposio o Libro e a Lectura organizado pola Asociación Galega de Editores e que nesta ocasión se centraba no tema O fomento da lectura: unha fronteira para o libro.

Recollo aquí as conclusións publicadas (os salientados son meus).

CONCLUSIÓNS

1) A lectura é unha actividade imprescindible para crear cidadáns libres, críticos e formados, e o seu fomento constitúe unha necesidade para romper as fronteiras que restrinxen o libro e a lectura e que non permiten que o seu acceso sexa un ben de carácter universal.

2) O labor dos medidadores hoxe é máis necesario ca nunca e o seu papel debe ser valorado, reinvindicado, promocionado, escoitado e profesionalizado.

3) É imprescindible que a lectura forme parte da axenda pública (administracións, medios de comunicacións, programas políticos, etc) e adquira a notoriedade que lle corresponde nunha sociedade do século XXI.

4) Para falar de fomento da lectura é fundamental entender o papel social que encarna da lectura pública e, moi notoriamente, o papel das bibliotecas. A rede galega de bibliotecas públicas, e todo o sistema bibliotecario galego, debe ser impulsado e fortalecido.

5) Os novos tempos fan necesaria a creación dun novo tipo de lector, que é o lector social. Hai que entender a lectura desde unha óptica máis global, máis social, afrontando os retos do futuro, que sintetizarán a lectura impresa e a ciberlectura.

6) Cada vez máis, no ámbito do libro e da lectura, é necesario crear lectores, non consumidores de libros. Xa que logo, o proceso de selección neste tempo determinado polo mercado, é imprescindible. Non vale calquera libro.

7) As bibliotecas escolares son centros de recursos fundamentais para o fomento da lectura e o adestramento no acceso e selección da información. Parece necesario dotalas de recursos humanos con horario e dedicación específica para o profesorado implicado. Tampouco podemos esquecer que, como dicía Gabriel Zaid, o principal problema da lectura está nos universitarios que non len. Tamén parece necesario, pois, impulsar universidades lectoras.

8) No reto da lectura evidénciase como unha necesidade a recuperación, para a familia, da responsabilidade da educación a través a transmisión da lectura como un acto cotián, íntimo e entrañable, que ademais tamén constitúe unha inversión educativa.

9) O hábito da lectura fundaméntase a través de accións continuadas, dirixidas a favorecer o hábito lector e a achegar o libro e a lectura ás persoas. Nese sentido, dubidamos da eficacia das grandes campañas publicitarias que consomen presupostos desmesurados.

10) A AGE expresa o seu compromiso co fomento da lectura e, moi especialmente, cos seus mediadores, apostando por afrontar os retos de futuro que o libro, a lectura e a cidadanía deste século demandan a fin de crear un mundo máis libre, máis consciente e máis xusto.

Santiago de Compostela, venres 19 de novembro de 2010

____

Lamentablemente non puiden asistir, e non foi por falta de ganas, se estiveches alí, anímate e déixanos as túas impresións nos comentarios desta entrada.

Vía Brétemas.

3 anos da Profa

2010-11-18T00:01:00.012+01:00

Moitísimas grazas polo voso interese e amabilidade.

Campaña informativa?

2010-11-17T22:41:00.001+01:00

Alguén sabe cales son os novos valores do sistema de ensinanza non universitaria na Comunidade Autónoma de Galicia?
Se non o sabe, non se preocupe, a Xunta acaba de adxudicar unha "campaña informativa" para que o saibamos polo módico prezo de tan só 950.000 euros!!!
Non quero nin pensar a de cousas que se poderían facer nos centros con eses cartos!

Reproduzo de seguido o publicado no DOG.

Diario Oficial de Galicia

mércores, 17 de novembro de 2010

VI. ANUNCIOS

Número do Dog:

221

Páxina do Dog:

18.765

Data da Disposición:

21 de outubro de 2010

Sección:

VI. ANUNCIOS. DA ADMINISTRACIÓN AUTONÓMICA

Organismo:

CONSELLERÍA DE PRESIDENCIA, ADMINISTRACIÓNS PÚBLICAS E XUSTIZA

Rango:

Resolución

Título:

Resolución do 21 de outubro de 2010, da Secretaría Xeral de Medios, pola que se fai pública a adxudicación dun contrato administrativo.

Resolución do 21 de outubro de 2010, da Secretaría Xeral de Medios, pola que se fai pública a adxudicación dun contrato administrativo.
En cumprimento do disposto no artigo 138º.2 da Lei 30/2007, do 30 de outubro, de contratos do sector público, faise pública a adxudicación do seguinte contrato:
Servizo para a elaboración da campaña informativa de divulgación dos novos valores do sistema de ensinanza non universitaria na Comunidade Autónoma de Galicia:
Lote 1: creatividade, produción e accións especiais.
Lote 2: estratexia, planificación de medios e execución da publicidade.
1. Entidade adxudicadora.
a) Organismo: Secretaría Xeral de Medios.
b) Dependencia que tramita o expediente: Subdirección Xeral de Réxime Xurídico e Xestión de Medios Audiovisuais.
c) Boletín ou diario oficial e data de publicación do anuncio de licitación: Diario Oficial de Galicia nº 148, do 4 de agosto de 2010.
2. Orzamento base de licitación: 950.000 euros (IVE incluído).
-Lote 1: 200.000 euros (IVE incluído).
-Lote 2: 750.000 euros (IVE incluído).
3. Adxudicación lote 1.
a) Data: 14 de outubro de 2010.
b) Contratista: Grupo BAP & CONDE, S.A.
c) Importe da adxudicación: 194.989 euros (IVE incluído).
4. Adxudicación lote 2.
d) Data: 14 de outubro de 2010.
e) Contratista: Grupo BAP & CONDE, S.A.
f) Importe da adxudicación: 750.000 euros (IVE incluído).

Santiago de Compostela, 21 de outubro de 2010.

Alfonso Cabaleiro Durán
Secretario xeral de Medios

A coherencia de Agustín Fernández Paz ao rexeitar o Premio da Cultura Galega das Letras 2010

2010-11-16T21:09:00.000+01:00

Clica na imaxe para vela ampliada.

Parabéns a Agustín Fernández Paz pola súa valía incuestionable como creador e pola súa coherencia persoal.

Estas son as razóns expostas na páxina web de Prolingua, que levan ao autor a esta decisión.
Rosalía de Castro nunca aceptaría ese “premio”

out 8th, 2010

porprolingua.

Chamamento a todas as persoas que traballan nos diversos ámbitos da cultura galega
Ante a convocatoria da Consellería de Cultura e Turismo dos «Premios da Cultura Galega», manifestamos que nin a actual Xunta nin o seu Presidente, responsables ante a Historia de lexislaren por vez primeira contra a nosa lingua, e polo tanto contra o marco xurídico e fronte ao consenso que posibilitou a súa presenza pública, poden atribuírse agora o papel de benfeitores da cultura galega.
Facemos, entón, un chamamento á sociedade e a todas as forzas políticas para recuperarmos o camiño da concordia. Un novo consenso que só pode articularse concibindo a lingua como parte esencial da nosa riqueza, nunca como problema, e que precisa agora da posición firme de todas as persoas vinculadas á cultura.
Temos o convencemento de que nin as brillantes sensibilidades nin as mellores intelixencias deste país aceptarán ser utilizadas para sancionar políticas que causan división arredor dun dos símbolos maiores da nosa convivencia. Desde esa certeza, xulgamos lexítimo non aceptar ningún premio que veña hipotecado por agresións contra a mesma cultura que se finxe exaltar con protocolario boato.
En Santiago de Compostela, o 8 de outubro de 2010

PROLINGUA CIBERACTÚA: Gas Natural Fenosa

2010-11-08T18:16:00.001+01:00

ProLingua, plataforma pola defensa e promoción da lingua galega, comeza unha campaña, baixo o epígrafe de ProLingua Ciberactúa. A cousa consiste no envío masivo de cartas ou mails a institucións ou empresas que discriminan claramente o galego. Neste caso comezaremos por Gas Natural que, sendo unha empresa que absorbeu á galega FENOSA, ofrece a súa web en castelán, catalán e inglés, pero non en galego.

Envía cartas ou mails ou ben chámaos por teléfono esixindo que a lingua galega tamén sexa idioma de interlocución entre a empresa e os ses clientes galegos.

Formas de contacto con GAS NATURAL FENOSA:

Enderezo postal: Gas Natural SDG, S.A., 2008 Plaça del Gas, 1 08003 Barcelona

Páxina web de atención ao cliente on line

Teléfono de atención ao cliente de Unión Fenosa: 901 380 220

Teléfono de atención ao cliente de Gas Natural: 902 200 850

Moitas grazas pola túa actuación a prol da nosa lingua!

"Un país para comérselo" e "Un pais en la mochila"

2010-11-08T12:08:00.000+01:00

Imanol Arias e Juan Echanove cun dos participantes no programa.

A serie de Televisión Española, Un país para comérselo, dedicou a súa cuarta parada ás Rías Baixas.

Lugares nos que transcorre o programa.

Gústame esta serie, salvadas as súas caídas no tópico, que inevitablemente lembra aquel Un país en la mochila de José Antonio Labordeta.

Ata este momento só de pagamento, e que se pode ver en aberto agora na páxina de homenaxe a Labordeta de Televisión Española. Dous capítulos desenvólvense en Galicia, os titulados Lejos del mar e Baixo Miño.

ASPG Curso: Ferramentas de traballo colaborativo

2010-11-05T10:58:00.000+01:00

ASPG

Redelibros

2010-11-04T21:34:00.001+01:00

Redelibros é un lugar onde falar de libros, compartir experiencias, lecturas e intereses, atopar lectores que comparten os nosos gustos, buscar información sobre as nosas próximas lecturas, apuntar ou comentar o que lemos, recomendar libros, crear as nosas bibliotecas virtuais e estar ao día de canto acontece non mundo do libro, xa sexan lanzamentos editoriais, charlas de escritores, premios, etc. Un espazo en Internet que agrupa blogs persoais e profesionais, grupos de opinión, páxinas web de librerías, editoriais e autores, axenda de eventos, sección de anuncios, álbums persoais, etc. Un lugar, tamén, no que publicar os nosos escritos, xa sexan relatos, poemas ou, por que non, novelas; e onde recibir valoracións, críticas e opinións para retroalimentar o noso proceso creativo.

TEXTO DA PRESENTACIÓN O VINDEIRO 12 DE NOVEMBRO EN VIGO

O próximo 12 de novembro, ás 20:30, presentamos oficialmente Redelibros. O lugar elixido é a taberna-taller Detrás do Marco, na rúa Londres, transversal do Príncipe, en Vigo. Un lugar moi especial para unha cita moi especial: a inauguración da vosa rede social. Alí, ademais da presentación propiamente dita, poderedes gozar de música en directo, a actuación do contacontos Anxo Moure (que está desenvolvendo unha originalísima labor por Galicia adiante a lombos da súa "ciclobiblioteca") e os suculentos petiscos saídos da cociña de Detrás do Marco, que seguro vos sorprenderán...
Á presentación, por suposto, estades todos invitados. Pero, como ao cabo trátase de inaugurar unha rede social de literatura, ímosvos a pedir un favor moi especial: que traiades cada un de casa un libro para trocar. Un libro que vos gustara, ese que sempre recomendades, o que máis vos calou nos últimos meses, o que vos supuxo unha revelación... A graza está en que sexa un libro que apreciedes de verdade, non o primeiro que vos quede a tiro! Unha vez en Detrás do Marco, pedirémosvos nun momento determinado que troquedes o voso libro por outro que vos atraia e apetézavos, de entre os que traian os demais asistentes. Unha forma divertida de romper o xeo e irnos coñecendo, non vos parece? Cunha vantaxe engadida: seguro que todos levámonos para casa unha boa lectura...

4 de novembro Día da Ciencia en Galego

2010-11-04T12:35:00.000+01:00

Polo dereito ao desenvolvemento do coñecemento científico en galego. Toda a información e materiais didácticos na páxina Ciencia en galego.

Ronseis do salitre

2010-11-02T14:11:00.000+01:00

Quen poida achegarse a Cangas que non perda esta exposición didáctica da boa xente do IES Monte Carrasco sobre a historia da industria conserveira e baleeira no Morrazo.

Aproveito para lles enviar un saúdo e para facer publicidade do seu blog A Gaivota.

O Quixote interactivo

2010-11-02T13:07:00.000+01:00

O Quixote interactivo é un proxecto que permite un achegamento innovador á primeira edición da obra de Cervantes, conservada nos fondos da Biblioteca Nacional de España, e a un conxunto de contidos multimedia que axudan a contextualizala.

Partindo da dixitalización a moi alta calidade dos exemplares que conserva a BNE da 1ª edición (as de Madrid de 1605 e de 1615) construiuse un portal interactivo que conta con mapas, ilustracións, gravados e outros contidos procedentes de 43 edicións distintas da obra e doutras 21 obras diferentes pertencentes tamén á BNE.

As posibilidades de navegación a través da obra son totais e cunha calidade gráfica impresionante. Neste sentido gustaríame salientar unha desde o punto de vista pedagóxico porque nos ofrece unha nova posibilidade de visualización da obra (xa antes contida en guías de lectura impresas), trátase da navegación a través dos mapas das rutas, que permiten visualizar a viaxe e partindo duns puntos no mapa localizar os framentos da obra alusivos.

Entre os materiais complementarios, gustome especialmente o apartado destinado aos libros de cabaleirías onde se estuda O Quixote en comparación con outras obras de cabaleirías partindo de seis características básicas deste xénero literario.

No meu parecer, o punto máis feble deste material é o apartado destinado á vida do século XVII que non mantén o nivel de calidade do resto do recurso, polo demais, moi altamente recomendable.

E haberemos de poder ver algunha vez así unha mostra da nosa literatura?

ENCONTROS DE BIBLIOTECAS ESCOLARES

2010-10-29T08:11:00.000+02:00

Amigos sempre: Por tras da sotana

2010-10-10T17:02:00.001+02:00

POR TRAS DA SOTANA

PILAR PONTE

Amigos sempre é unha novela de Afonso Eiré que viu a luz por primeira vez no ano 1998 con grande éxito de público e que agora reedita A Nosa Terra. O libro, que conta a historia dos anos de Seminario en Lugo dun grupo rapaces desde o seu ingreso, leva a cabo unha descrición polo miúdo da vida dentro desta institución, das relacións de poder, da disciplina, dos malos tratos, dos abusos sexuais mais tamén do nacemento da conciencia de grupo e da solidariedade. Un texto de agradable lectura no que as páxinas voan cara ao final moi ao noso pesar.

Haberá quen pense que resulta moi oportuna a reedición da obra neste momento en que están saíndo á luz tantos e tantos casos de abusos sexuais por parte de membros da igrexa Católica en todo o mundo e non lle faltará razón. Aínda que en forma novelada, Eiré pon ao descuberto prácticas ilícitas e denunciables por tras da sotana. Tanto é así que o autor ten confesado que esta novela nacera con vocación de reportaxe pero que non o puido ser porque algúns dos seus compañeiros non están dispostos a denunciar publicamente e só queren esquecer ese capítulo terrible do seu pasado.

Desde a óptica de hoxe, chama a atención a estratexia de romper cos lazos familiares dos rapaces e o clima de constante prohibición, de como lles era revisado o correo, se lles prohibía participar nas vacacións nos labores do campo, ir ás festas, ir á cidade... pois en todo había pecado e abandono do camiño dun “Dios” afastado e ríxido.

Non podemos deixar de comentar as aldraxes que dentro do seminario recibían aqueles que usaban o galego, motivo de castigo para todo o grupo cando algún neno o falaba, e o desprezo co que era tratado todo o que proviña da vida labrega como un submundo de seres inferiores animalizados do que os futuros cregos tiñan que renegar canto antes.

Lonxe de titulares sensacionalistas, Amigos sempre cumpre unha dupla función, dunha banda convértese nun instrumento de denuncia dos abusos que se produciron nesa época no seo dalgúns seminarios, e doutra banda sérvenos para entender unha etapa moi importante na traxectoria vital de boa parte dos dirixentes galegos e que logo había deixar pegada tanto nos seus comportamentos a nivel persoal como nas vinculacións persoais que se estableceron no futuro.

EIRÉ, AFONSO, Amigos sempre, A Nosa Terra, A Vigo, 2010, 295 páxinas.

(Este artigo foi publicado o 7 de outubro de 2010 no suplemento cultural Faro da Cultura de Faro de Vigo. O Suplemento pódese descargar desde aquí.)

It's a book

2010-10-09T12:33:00.000+02:00

Vía Blogtailors.

As Deusas do Calvario: Retallos de vida

2010-10-08T16:59:00.000+02:00

Francisco Antonio Vidal (fotografía de La Voz de Galicia).

RETALLOS DE VIDA

PILAR PONTE

As deusas do Calvario é o fermosísimo título da oitava novela de Francisco A. Vidal, prolífico narrador, xornalista e ensaísta que nesta ocasión nos ofrece un texto que se move entre a novela social e a novela de protagonista heroica a través de textos fragmentarios que a xeito de crebacabezas debemos de ir compoñendo ao longo da lectura.

Xa ao comezo da obra nos situamos xeograficamente no polígono de Sabón e na costa de Oseiro, pertencentes ao concello de Arteixo nos arrabaldes da Coruña, desde ese momento inicial convertida na CIDADE con maiúsculas. E así, como o autor non aspira só a contar unha historia, senón tamén a nos explicar a configuración da cidade e a súa forma de existir, intercala unha serie de oito textos denominada Teoría da cidade onde desprega abertamente a súa condición de etnógrafo. A urbe aparece convertida nunha forza destrutiva capaz de acabar en poucas horas cos fortes e mañosos brazos dos homes e de transformar as tensas peles de doncela en doncelas deslucidas. Unha estrutura de círculos concéntricos de forza atraente de carácter centrípeto serve para explicar como desde os máis afastados arrabaldes os integrantes de cada círculo aspiran a formar parte do círculo seguinte ata formaren parte do “centro centrísimo” que se corresponde co centro xeográfico e económico identificado coa felicidade.

Vidal converte o arrabalde en barrio e realiza un retrato fiel das forzas que nel interactúan pola altura dos anos setenta. Trátase dunha narración crúa, sen eufemismos, na que dá conta da complexa engrenaxe que fai funcionar ese microcosmos-barrio. Un lugar habitado por esas deusas do Calvario que lle dan título á obra, mulleres sufridoras, incomprendidas, vítimas de diferentes circunstancias que as condenan a traxedias onde se impón o silencio.

Como di a señora Antonia, unha das heroínas da novela, “a vida está feita de retallos [...] dependendo da costureira, con eles pódese facer un farrapo ou o vestido dunha noiva”, estas palabras actúan como máxima e cada un é quen de trazar o seu camiño. Así uns no barrio conseguen salvar o chanzo da marxinalidade e ascender socialmente mentres que outros esmorecen por vieiros errados que só conducen á dor. Alí atopamos a Inés e a Sabela, e acompañámolas no seu camiño, a unha desde a “princesa de la boca de fresa” de Sabina ata un cadáver de trinta e tantos no encoro e a outra ata os salóns etiqueteiros das donas de obras de beneficencia, e a Antonia maltratada e a Moncha nai sufridora. Vidal xuntou os retallos e confeccionou un fermoso mantelo feito de abelorios de negro loito para o noso goce lector.

VIDAL, FRANCISCO A., As deusas do Calvario, Editorial Toxosoutos, Colección Nume, A Coruña, 2009, 208 páxinas.

(Este artigo foi publicado o 23 de setembro de 2010 no suplemento cultural Faro da Cultura de Faro de Vigo. O Suplemento pódese descargar desde aquí.)

Contra o recorte de dereitos das traballadoras e traballadores

2010-09-29T00:01:00.001+02:00

Durante a xornada do día 29 este blog permanecerá inactivo en apoio á folga xeral.

Cada vez máis preto

2010-09-16T08:00:00.004+02:00

Xa se achega o día

2010-09-15T08:00:00.001+02:00

Guía de Lectura de Ás de bolboreta de Rosa Aneiros

2010-09-13T17:08:00.002+02:00

Preséntovos hoxe un traballo da miña autoría, a Guía de Lectura de Ás de bolboreta editada por Xerais, a novela coa que Rosa Aneiros gañou a última edición do Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura Xuvenil.

(Clica na imaxe para ir á guía.)

Esta guía de lectura está concibida para o seu aproveitamento didáctico con alumnado que curse 2º ciclo da ESO e calquera dos dous cursos de BACHARELATO.

Poderedes atopar nela recursos e actividades relacionadas coa competencia/comprensión lectora que colaboran no proceso lector. Mais este traballo pretende ir máis aló e trascender a propia lectura para integrar tamén a aprendizaxe lingüística, a alfabetización tanto informacional coma dixital, e a aprendizaxe dos comportamentos humanos en sociedade. Desde este punto de vista, o libro convértese nunha plataforma cara a outro tipo de contidos que por veces non son literarios nin sequera artísticos. Noutras ocasións, a obra literaria serve como ponte cara a outras artes nas que tamén se pretende o desenvolvemento do alumnado e pode resultar ser un material moi aproveitable desde o punto de vista da interdisciplinariedade así como tamén ferramenta de traballo para os clubs de lectura.

A correcta utilización da guía implica unha selección das actividades segundo os intereses específicos de cada nivel e grupo, non está concibida para realizar todas elas cun único grupo.

Déixovos aquí o mapa:

(Clica na imaxe para agrandar.)

As diferentes historias que cruzan o libro trabállanse por separado. Nas actividades atoparedes aplicacións como Vuvox, utilizadas para a recreación visual das historias e aproveitada ao mesmo tempo para a introdución de novos contidos a través dos enlaces que conteñen as imaxes.

(Clica na imaxe para ver a presentación en Vuvox.)

Ou tamén Ikimap para estudar a xeografía da obra e poder comprobar de forma visual como se reflicte no texto toda a aldea global na que estamos inseridos, entre outras.

(Clica na imaxe para acceder á aplicación.)

Quero agradecerlle a Rosa Aneiros a súa enorme amabilidade e colaboración en todo o que puiden precisar.

Espero que este traballo sexa do voso agrado e agradecerei calquera contribución que me axude a melloralo. Grazas.

8 Estratexias de comprensión de textos literarios

2010-09-13T07:52:00.002+02:00

Presentación de Caderno de Cores que ofrece 8 estratexias exemplificadas de comprensión de textos literarios.

estratexias de comprensión lectora

View more presentations from cadernodecores.

As máis novidosas para min son a conversa escrita cunha personaxe e o sociograma.

Os hits dunha década do blog As Gabarras

2010-09-10T08:33:00.005+02:00

Alá no mes de xuño a xente do ENDL do IES Breamo realizou unha actividade consistente en votacións para coñecer os temas favoritos da música galega desta última década, a primeira do século XXI, entre o seu alumnado. Despois das vacacións retomamos toda esa música para nos alegrar o corazón.
Velaquí os primeiros clasificados:

1. A festa non vai parar de Dj Son1c (2008)
2. GZ vs Sementar Sementarei de Sonico dB feat. Fredo (2002)
3. Apagha a tele de Dios Ke Te Crew (2006)
4. Pardeconde de Gran Purismo (2007)
5. Herdeiros da ditadura de Dios Ke Te Crew (2006)
6. Escola hip-hop de Puto Coque e Wöyza (2007)
7. Ninguén de Dios Ke Te Crew e Quempallou (2007)
8. Galicia es una mierda de Ataque Escampe (2008)
9. O merengue do porquiño de Joselito (2009)
10. Deitado frente ao mar de Dios Ke Te Crew (2006)

Máis información no blog As Gabarras.

Os medios en galego interesan?

2010-09-09T10:27:00.000+02:00

Os medios en galego importan, si, pero, os medios en galego interesan?

Interésanlles aos seus lectores e lectoras o suficiente como para os faceren rendibles economicamente?

Cantas publicacións en galego de diferentes temáticas están a piques de desaparecer?

Fóra das axudas institucionais hai vida posible para os medios? E para os medios en galego?

Nunca foron tan lidos, redes sociais, webs e blogs dan conta das súas informacións coma nunca a cambio de nada ou case nada (que é o que sacan da publicidade que conteñen).

E todos si, con moita pena, pero sen poñer un euro.

O que se precisa son militantes da lingua, persoas concienciadas e implicadas na defensa do galego conscientes do valor que poden ter para o idioma os euros que ata agora se gastaban noutras cousas. Noutrora existiu esa militancia, a cuestión é, existen eses militantes da lingua hoxe?

Censura dixital nas aulas

2010-09-08T14:46:00.001+02:00

"Un instrumento básico para que el aula virtual funcione es la conexión a internet a la que han de tener acceso mis alumnos. Sin embargo, la clave digital con que contarán para conectarse al wifi del instituto restringe radicalmente su acceso a la red. Imagino que velando por que no accedan en clase a páginas no adecuadas o de entretenimiento, se limita totalmente su uso del mundo de los blogs y los wikis en los que no pueden dejar comentarios ni intervenir; del mismo modo su acceso a youtube, twitter, facebook está igualmente cerrado. Pero no sólo esto sino que muchos de los enlaces educativos que se pueden obtener a través de Google (Earth, Maps, documentos, grupos de discusión, blogs de redes educativas, correo electrónico de gmail u otros) están severamente restringidos o totalmente inhabilitados porque se justifica que no son "educativos" por parte de la administración pública catalana (Departament d'Educació)."

Vía Profesor en la secundaria. (Recomendo a lectura da entrada completa)

E será igual aquí? Espero que non.

Os medios en galego importan

2010-09-07T23:21:00.000+02:00

Un país é o que fala. Galicia é o Galego. Ninguén pode matar unha lingua. Pero é moi fácil deixala morrer de inanición e abandono. Todos somos responsables de que a nosa lingua reciba a xustiza que merece e as oportunidades que se lle negaron na historia. Que haxa medios en galego importa. Resulta imprescindible para que a nosa lingua viva e medre con futuro. Apoiar ós medios en galego é axudarnos a nós mesmos e o que somos. Resulta cínico e irreal esperar que anos de intervención do mercado a favor do castelán vaian corrixirse sós. Alguén ten que facelo e ten que facelo agora.

Ningunha administración pública deste país pode declararse allea ou ausente cando pechan un tras doutro os xa poucos medios que apostaban pola nosa lingua. Ningunha administración pública pode dicir, sen faltar á verdade, que fixo todo o que podía facer, ou que non hai recursos porque estamos en crise. Demandamos do goberno que poña a vontade política e os recursos que non dubida en poñer para axudar a outros sectores ou medios que non o precisan tanto. Demandamos das administracións públicas que tomen a decisión de axudar aos medios en galego porque é xusto, porque o merecen e porque se lles debe.

Ningún lector ou espectador deste país pode tampouco declararse alleo ou ausente cando pechan un tras outro os medios que se fan na nosa lingua. Os únicos que realmente poden garantir o futuro de calquera medio son os lectores, as audiencias e os anunciantes. Algo falla nun país onde tanta xente se declara amante da súa lingua ou tantas empresas utilizan a galeguidade para posicionarse nos mercados, pero logo non hai nin lectores nin anunciantes para os medios que se fan en galego. A desaparición dos medios no noso idioma non é un problema nin unha responsabilidade da administración, é un problema e unha responsabilidade de todos.

Para asinar este manifesto da iniciativa Os medios en galego importan, aquí.

Vestido nuevo

2010-07-21T12:38:00.000+02:00

Esta é a segunda curta de Sergi Pérez López, conta a historia dun neno que o día de entroido en vez de ir ao colexio disfrazado de dálmata como o resto dos seus compañeiros, decide ir vestido de nena e isto provoca diferentes reaccións na mestra, nos compañeiros e compañeiras da súa clase, no director e no seu pai.

Un vídeo que pode dar moito que aprender nas aulas.

Contra a marxinación, ofrezamos amor.

Nocturnos, como se vai a vida

2010-07-12T12:40:00.002+02:00

Como se vai a vida

PILAR PONTE

Segue a medrar chea de saúde a Biblioteca Compostela de Narrativa Europea da editorial Galaxia que xa supera a vintena de títulos e da que salienta o seu labor de tradución ao galego das voces máis sobranceiras no panorama literario deste noso vello continente. Atopar nunha mesma colección figuras como Andrea Camilleri, Orhan Pamuk, Doris Lessing, Sarah Waters ou Anna Gavalda é todo un luxo que debemos saber apreciar. Entre os novos títulos publicados neste 2010 aparece Nocturnos de Kazuo Ishiguro, un autor que visita por segunda vez a colección, pois xa en 2007 Galaxia publicara do autor a obra Non me deixes nunca.

Ishiguro é un escritor inglés nado en Nagasaki que xa de neno se traslada a Inglaterra. Un tópico recorrente sobre o autor é afirmar que nel conflúen a tradición oriental e o puramente británico, mais como todos sabemos a posibilidade de transmitir sensibilidade non é inherente a unha soa cultura, independentemente de que o autor sexa un magnífico recreador de ambientes como se pode comprobar nesta obra. Fóra do mundo literario o escritor británico é coñecido por lectores e non lectores grazas á adaptación que James Ivory realizou da súa novela O que queda do día (1993), con ese marabilloso mordomo perfecto interpretado por Anthony Hopkins. Despois de publicar seis novelas, agora o autor presenta un libro de relatos, e á vista da redondez das cinco pezas sorprende que se trate do primeiro libro do autor neste xénero e agardamos que non sexa o último.

Nas historias do volume a música adquire protagonismo en si mesma ou por ser a profesión ou vocación dalgunha das personaxes protagonistas mais tamén por ser un elemento que nun momento determinado transporta esas mesmas personaxes a outros momentos da súa vida, sempre máis pracenteiros que o presente. O mérito de Ishiguro é converter casos de fracasos persoais en historias deliciosas de ler onde ademais o autor nos deixa os finais abertos para que reste en nós esa sensación melancólica de que aínda todo pode ocorrer malia que saibamos que non vai ser así.

Tamén aparece na obra a dicotomía que se produce en calquera manifestación artística entre a vontade creativa do artista, isto é, a súa obra, e a recepción por un público alleo a el do que realmente produce. No primeiro relato, "O baladista", é onde máis polo miúdo se trata este tema chegando á desmitificación do artista.

Nocturnos, cinco contos de música e anoitecida é un volume cun título tremendamente descritivo que non pode enganar a ningún lector porque nel vai atopar xusto o que se promete, nin máis nin menos, e asegúrolles que non é pouco. Esa anoitecida son as vidas das personaxes que decaen como as notas do Nocturno en si bemol menor OP 9 Nº 1 de Chopin... sen estrépito, sen alzar a voz, dun xeito tan natural que nos produce vertixe porque... e se nos pasase a nós? e se xa nos pasou? Podemos dicir que son historias de personaxes fracasadas ou é que ao final a vida non é máis ca iso, un enfrontamento cruel entre as expectativas e a crúa realidade?

ISHIGURO, KAZUO, Nocturnos. Cinco contos de música e anoitecida, Editorial Galaxia, Colección Biblioteca Compostela de Narrativa Europea nº 21, Vigo, 2010, 212 páxinas.

(Este artigo foi publicado o 8 de xullo de 2010 no suplemento cultural Faro da Cultura de Faro de Vigo. O Suplemento pódese descargar desde aquí.)

Nunca te vin chorar, o prezo da paixón

2010-07-09T09:56:00.002+02:00

O prezo da paixón

PILAR PONTE

Houbo un día en que Wilson Valderrama era un home novo, alegre, aventureiro, embriagador e apaixonado ao que todas as vontades se rendían. Pero ás veces a paixón lévanos a onde non debemos e, Wilson Valderrama, coma un home endebedado, pasou o resto da súa vida dedicado a pagar o prezo da súa paixón, ou mellor dito, das súas paixóns. Por un lado a que unha noite o levou a un encontro coa linda Gloria Inés, orquídea raíña de Antioquía, nunha peza abandonada. Por outro, a que o arrastrou unha e outra vez a emprender grandes proxectos que habían de quitar da pobreza os seus compatriotas colombianos. E o grande Wilson pagou unha e outra vez durante o resto da súa vida sen se atrever a afrontar a realidade en ningún dos dous casos. Esta é a miña visión do protagonista de Nunca te vin chorar, a última novela de Miguel Suárez Abel publicada por Editorial Galaxia, pero non se fíen porque, ao mellor, tampouco era así, a fin de contas estamos ante unha novela de mulleres con protagonista masculino.

Nunca te vin chorar é fundamentalmente un tratado sobre a lembranza, sobre o proceso de lembrar en si mesmo e tamén sobre a relatividade coa que a lembranza configura a nosa percepción das cousas co paso do tempo. A novela constrúese así sobre dúas voces de mulleres, a da linda Gloria Inés, que nos fala desde Colombia, e a de Pastora, unha galega de Curtis emigrante en Alemaña e situada no país xermano que ten unha curiosa relación con el. E vai ser a través delas, das súas lembranzas, como nos acheguemos ao personaxe de Wilson agora que vai morrer. Eses recordos corren paralelos ao avanzar biográfico del pero falan delas, de como elas o viviron, de como o interpretaron e, tamén, de como o quixeron cada unha á súa maneira. O autor roubounos a versión de Wilson, decidiu que non poidamos ser simples lectores pasivos e obrigounos á aventura de recrear iso que o conquistador Valderrama cala, a súa verdade, a dura verdade da propia vida á que todos nos temos que enfrontar.

Aparece nesta novela a emigración próxima a Alemaña, a dos últimos trinta anos do século pasado, a que non fixo as américas e conservou casa na aldea, á que lle medraron os fillos alí e xa non puido voltar.

Xa había tempo que o autor non publicaba e non podo achegarme a el sen lembrar felizmente como aló polo ano 1993 a súa novela Sabor a ti introducía con éxito na literatura galega a moitos adultos que nunca leran en galego e que se abraiaban ante a posibilidade de que unha obra na nosa lingua puidese non falar da aldea. O de Arzúa ten manifestado que, coma Rachid Boudjedra, el escribe para non ter frío, pois señor Súarez Abel, deséxolle que pase moito máis frío e non nos teña outros sete anos agardando unha nova obra súa.

SUÁREZ ABEL, MIGUEL, Nunca te vin chorar, Editorial Galaxia, Colección Literaria nº 284, Vigo, 2010, 183 páxinas.

(Este artigo foi publicado o 24 de xuño de 2010 no suplemento cultural Faro da Cultura de Faro de Vigo. O Suplemento pódese descargar desde aquí.)

Que é un viral?

2010-06-29T23:35:00.001+02:00

Hoxe vía Twitter tiven constancia de ver o meu primeiro "viral". É este:

"O concepto marketing viral, e por extensión, "viral" como produto dese tipo de marketing, é un termo empregado para referirse ás técnicas de marketing que intentan explotar redes sociais e outros medios electrónicos para producir incrementos exponenciais en "renome de marca" (Brand Awareness), mediante procesos de autorreplicación viral análogos á expansión dun virus informático. Adoita basearse no boca a boca mediante medios electrónicos; usa o efecto de "rede social" creado por Internet e os modernos servizos de telefonía móbil para chegar a unha gran cantidade de persoas rapidamente." (Adaptado da Wikipedia).

Desde logo neste caso funciona, segundo avanza o vídeo pasas a sorrir para rematar rindo abertamente con independencia da análise da mensaxe do viral en si mesmo.

A cripta do apóstolo, misterio no camiño

2010-06-28T00:40:00.001+02:00

Misterio no Camiño de Santiago

PILAR PONTE

Hai unhas semanas, a profesora Dolores Vilavedra publicaba un artigo na prensa onde reflexionaba sobre "a escaseza de textos literarios contemporáneos que se inspiren no Camiño de Santiago" e/ou que desenvolvan a temática xacobea, e chamaba a atención sobre o feito de que tivese que ser un autor alófono quen viñese tratar o tema nas nosas letras en referencia a Pere Tobaruela. E isto aínda chama máis a atención se facemos conta de que xa en 1997 fora unha sevillana, Concha López Narváez, a que conseguira un grande éxito cunha novela desta temática, Endrina e o segredo do peregrino, que en 2004 había de editar en galego a editorial Galaxia.

A aposta editorial de Xerais por este Xacobeo 2010, ofrécenos libros que abranguen diversos xéneros, guías, estudos etnográficos e históricos, libros fotográficos, literatura infantil e un título de literatura xuvenil, A cripta do apóstolo, de Pere Tobaruela, unha historia de misterio no Camiño de Santiago.

Parabéns á magnífica montaxe fotográfica que presenta o volume, realizada por Antonio Seijas, que podemos encadrar dentro do grupo das cubertas anticipatorias e a cuxa visión volvemos ao longo da lectura tentando adiviñar o que aínda está por vir.

Fotografía de Pere Tobaruela realizada por Xoán A. Soler.

Como acontece con outros moitos títulos de Fóra de xogo, a catalogación de literatura xuvenil aquí só serve para nos indicar que aos adolescentes tamén lles pode gustar este libro e non que se trate dunha lectura só para ese tramo de idade. Aínda que non faltan elementos propios do xénero xuvenil: parte dos protagonistas son un grupo de catro amigos de último curso de primaria que realizan desde Somport o camiño de Santiago co seu colexio, a aventura iniciática que supón a peregrinación ou a descuberta do amor adolescente.

O libro divídese en dúas partes de extensión desigual, a primeira titúlase "A Lenda", abrangue aproximadamente cincuenta páxinas, e nela o autor novela a lenda do apóstolo desde as súas orixes ata o nacemento da cidade de Santiago de Compostela. A segunda, titulada "A cripta do apóstolo", constitúe o corpo da novela, e nela ofrécesenos a historia da peregrinación dos catro amigos durante dúas semanas acompañados dun misterioso e enigmático monitor.

Podemos sinalar un grande acerto desta obra fronte a outras do xénero, o seu indubidable carácter didáctico. O importante labor de documentación levado a cabo por este autor barcelonés que xa leva cinco anos entre nós, ten como froito a inclusión no discurso novelesco de moitas das lendas e feitos históricos relacionados con monumentos e personaxes importantes da peregrinación sen sacrificar a frescura da historia.

Unha boa lectura onde poderán atopar unha gran dose de intriga que mediante xogos con anagramas os manterá en vilo ata a última páxina, e non é metáfora.

TOBARUELA, Pere: A cripta do apóstolo. Edicións Xerais de Galicia. Colección Fóra de Xogo nº 130. Vigo. 2010. 333 páxinas.

(Este artigo foi publicado o 10 de xuño de 2010 no suplemento cultural Faro da Cultura de Faro de Vigo. O Suplemento pódese descargar desde aquí.)

Lois Pereiro - Letras Galegas 2011

2010-06-27T23:23:00.002+02:00

Lois Pereiro por Xosé Abad.

Parabéns para a RAG pola elección de Lois Pereiro como autor homenaxeado nas Letras Galegas 2011.

Areaquente, o acoutamento da existencia

2010-06-21T22:12:00.001+02:00

Hoxe Areaquente de An Alfaya gañou o Premio San Clemente 2010, alegroume a noticia, creo que a obra merece o premio como xa merecera o Lueiro Rey.

Aproveito a ocasión e déixovos aquí o artigo escrito para o suplemento Faro da Cultura de Faro de Vigo que saíu publicado o 24 de decembro de 2009. Nel falo sobre esta novela publicada por Sotelo Blanco Edicións.

Fotografía de Paco Vilabarros en A Nosa Terra.

O acoutamento da existencia

Pilar Ponte

Acabo de rematar a lectura de Areaquente de An Alfaya, premio Lueiro Rey 2009 de novela curta que non ha decepcionar. Sempre é gozosa a concesión dun premio, en primeiro lugar polo compromiso dos convocantes coa nosa cultura, neste caso o concello do Grove e a editorial Sotelo Blanco e en segundo lugar polo que supón de valoración da obra en si e de promoción social do título gañador. Neste caso hai que engadir a dotación económica (3000 euros) que non é nada desdeñable nestes tempos en que a crise económica parece sempre que comeza polas artes.

A obra de Alfaya, inscríbese de pleno no existencialismo no que ten de exploración da condición humana e da liberdade individual. A capacidade de decidir e de asumir posteriormente a responsabilidade envolve a todas as personaxes do texto: do Val e Bernarda nun momento determinado optan pola fuxida como errada táboa de salvación, Primitivo e Elixio deciden calar e afogar así as súas existencias, Inés decide deixar a do Val, Cao decide suicidarse. Unha e outra vez as diferentes decisións de todos eles trazan xiros inesperados nunha trama que non deixa de nos sorprender ata un final que a discreción non nos permite desvelar.

E non podemos deixar de ver as influencias do mestre do existencialismo, e así, Do Val, como o Meursault de L’Étranger de Albert Camus, experimenta o illamento. O protagonista no seu desamor non desexa ter ningunha relación con ninguén e nese estado total de illamento semella ter perdido a sensibilidade e nin a morte do amigo é quen de o facer reaccionar, non está para ninguén, só está para si mesmo, o resto é pura desconexión do mundo materializada nese silenciar o móbil. E tamén como na obra do alxeriano, aquí a calor adquire valor de axente como un elemento que modifica a conduta das personaxes, atúrdeas e condúceas ao soño, de tal xeito que viven nun alternativo estado de soño vixilia onde por veces perden a consciencia de en cal dos dous estados se atopan.

Inevitable é tamén facer referencia á potente presenza lorquiana anticipada xa co poema “Tierra seca” que atopamos nos textos que preceden á obra. Velaí a esencia de La casa de Bernarda Alba perante nós neses habitantes de Areaquente, que como as personaxes do granadino, padecen esa calor que intensifica a tensión dramática e tamén posúen o carácter triste dos de terras secas, e esa vivencia da paisaxe condúceos agora aquí, como outrora acolá, á fatalidade. Mundos endógamos que só poden conducir á autodestrución. Unha fonte creativa que a autora lonxe de ocultar mesmo quere explicitar con esa chiscadela que supón a utilización do mesmo nome para unha das súas protagonistas.

Outro eixe vertebrador da novela é o visual. A imaxe sobrepasa o papel de escenario para adquirir protagonismo na construción do discurso narrativo, aínda que o termo imaxe resulta moi xeral e debeiramos falar máis propiamente dun encadramento fotográfico co que a autora vai recortando e fixando parcelas da realidade nos nosos ollos de lectores fotógrafos. E así na propia obra atopamos confirmacións destas visións diferentes sobre un mesmo elemento convertido en personaxe: “Para Inés era un sentimental; para Veiga un nostálxico. A perspectivas sobre a súa persoa coincidían”. Noutras ocasións An Alfaya afástanos e achéganos coma se cambiase de lentes desde unha panorámica de todo o páramo a unha macro das engurras dunha man ao tempo que leva a cabo unha perfecta dosificación da trama. Areaquente configúrase deste xeito como un texto rico de apaixonante lectura que nos lembra canto de básico temos nas nosas comúns existencias.

ALFAYA, An: Areaquente; Sotelo Blanco Edicións; Colección Medusa ; A Coruña, 2009; 187 páxinas.

Aquí, o vídeo da presentación da obra.

VI Certame Literario IES de Sanxenxo

2010-06-21T21:34:00.001+02:00

O luns pasado cheguei á casa cunha rosa e un libro e non era Sant Jordi. Tiven o pracer de asistir á entrega dos premios do Certame Literario do IES de Sanxenxo que vai xa pola súa sexta edición.

Pero vaiamos por partes, o 23 de abril de 2010, o IES de Sanxenxo, comandado por Loli, acollíanos a persoas de seis centros educativos do Salnés para un acto de creación simultáneo. Alí, máis de 200 alumnas e alumnos crearon poesía e prosa partindo da escrita de Yolanda Castaño. Impresionaba ver todas aquelas cabezas bulindo na procura da palabra, nun ximnasio convertido en fervedoiro creativo.

Agora, case dous meses despois, reuníronnos para entregar os seus premios nun auditorio Emilia Pardo Bazán do concello pontevedrés practicamente cheo de familias e rapazada.

Os condutores do acto foron os membros da compañía de teatro Elefante Elegante, que adaptaron o seu espectáculo O Forno para a ocasión introducindo de xeito cómico a reflexión sobre a importancia dos libros e a literatura. Madame Lisette (María Torres) e O Barón (Gonçalo Guerreiro) divertíronnos cos seus diálogos acompañados pola música de Alex Fente.

A mantedora do acto foi a poetisa Yolanda Castaño que principiou falando da necesidade de nos expresar e da tendencia que cadaquén ten para facelo a través dunha determinada arte para logo se centrar na creación e máis propiamente na creación poética. Logo foi recitando algunha das súas composicións ao tempo que as explicaba e realizaba unha reivindicación das minorías culturais como un elemento positivo e fundamental na vertebración dunha sociedade sá. Gustaríame dicir que malia parecer que este discurso podía resultar demasiado abstracto para a audiencia xuvenil que alí estaba, non foi así, e a autora adaptou con mestría o seu discurso ao auditorio.

Por último, quero agradecerlles aos bibliomaníacos do IES de Sanxenxo o ben que me trataron e tamén desexo facer públicos os meus máis sinceros parabéns para ese equipo encabezado por Loli polo seu apoio á creación literaria entre a mocidade, ten moito mérito desenvolver unha actividade desa envergadura e que todo estea tan ben organizado.