Que 8 libros galegos cres que hai que ler antes de morrer?

Despois de ler a magnífica Historia da Literatura Infantil e Xuvenil Galega coordinada por Blanca-Ana Roig Rechou preguntábame como elixir uns poucos títulos ao ano entre tanta produción. Acordeime dun post de febreiro de 2007 no que Francisco Castro lle preguntaba ao público do seu blog que 8 libros galegos crían que había que ler antes de morrer, en menos dun mes publicaba unha listaxe de cinco obras saída desa votación.
Máis de oito anos despois, gustaríame que me axudases a escoller.
Que 8 libros galegos cres que hai que ler antes de morrer?

I Xornadas de Literatura e Ensino. A Literatura galega nas aulas: os camiños do entusiasmo

Aquí estaremos esta fin de semana, entre o entusiasmo e a sedución.

Mundo Lois

Poderémolo ver axiña, de momento, un adianto.

Mundo Lois from Mundo Lois on Vimeo.

Guías de lectura

Presentación realizada por Pilar Ponte (A profa) para o obradoiro "Guías de lectura, máis alá do texto. Propostas didácticas" que se desenvolveu dentro das XX Xornadas de Lingua e Literatura da AS-PG e a CIG en Santiago de Compostela en abril de 2010.
Nela poderás atopar:
- Obxectivos da lectura.
- Tipos de guías de lectura.
- Elementos da guía de lectura.
- Na rede (compilación de páxinas na rede onde se poden atopar guías de lectura).

Guías de lectura

View more presentations from A profa .

Contra o silencio

Clicando na imaxe do texto poderás ler a miña colaboración no suplemento Faro da Cultura de Faro de Vigo sobre a obra de F. X. Redondo Abal, O fulgor e as tebras sobre as bibliotecas na II República.

Podes ler unha entrevista a Francisco Xavier Redondo Aval nas páxinas de Fervenzas Literarias.
Tamén podes atopar outras reseñas sobre a obra aquí, no Blog de César Salgado.

Eu tamén quero ser optimista

Mentres eu fago quilómetros déixovos para a fin de semana un texto recuperado da muller do momento, Rosa Aneiros, publicado no blog da Editorial Galaxia o 7 de abril de 2009 e que fala do optimismo que necesitamos.

_____

Optimismo

"Son optimista. Porque quero e porque me dá a gana. Porque o esforzo e as angueiras de tantas persoas que nos precederon non poden ser de balde. Porque creo que os discursos políticos enzoufan as preocupacións pero atrás diso non hai nada. Porque unha mentira mil veces repetida non constrúe unha verdade. Porque é responsabilidade compartida por todas e por todos evidenciar os datos, os feitos, os argumentos dende a autoridade que dá, non xa a razón, senón o mero sentido común. Porque non valen os silencios que claudican, a calada por resposta fronte aos ataques pero tampouco a demagoxia que nos igualaría na mediocridade argumentativa. Porque renuncio aos insultos como concesión pouco intelixente á provocación. Porque morrer tamén é reiterar ata a saciedade que morremos. Porque hai leves síntomas inequívocos de que algo se move. Por iso creo que a nosa lingua non é, como pretenden convencernos, algo inútil senón unha marabillosa ponte coa que soñar mil primaveras máis. Serao en canto sigamos crendo nela como ferramenta de comunicación e de futuro. Namentres sigamos dicindo quérote e paxaro. Repolo e bos días. O pesimismo só vale para acugular fracasos porque, quen apostaría a cabalo perdedor? Nego calquera concesión á derrota. Son optimista. Eu creo."
Rosa Aneiros

A corpo aberto de Manuel Rivas

A última obra de Manuel Rivas, A corpo aberto, é unha recompilación de artigos publicados no xornal El País e na revista Integral onde o autor expresa o seu xeito de ver o mundo dende un posicionamento «Indie», libre, crítico e militante. O escritor a corpo aberto, cédelles a propia voz a aqueles que desde a súa perspectiva defenden as causas xustas: o ecoloxismo, a memoria histórica, a liberdade, a visibilidade da muller, a honradez política ou o respecto á vida animal, entre outras.

A primeira parte está dedicada á análise da «España do Último Día», a da crispación da era Aznar. Aquí convertémonos en periferia, o centro é Madrid e atopamos os temas que nos poderia ofrecer calquera analista político do reino, pero peneirado pola visión literaria de Rivas, tan lonxe do copy / paste ao que nos ten tan afeitos a prensa actual. Botamos de menos aquí algunha cita a pé de páxina explicando quen é quen, un elemento textual que axudaría a manter a vixencia da obra pasado certo tempo.

A segunda parte, titulada «Amnesia retrógada», céntrase na denuncia da desmemoria histórica, tanto na Guerra Civil, como na posguerra e na ditadura franquista, así como tamén na arxentina a través do caso da familia Oesterheld.

A terceira parte está dedicada á revolución do mar, aquí somos centro, e o autor máis ca ninguén, convertido en cronista e protagonista. Reivindica así a traxectoria do movemento cívico galego na aventura d’ O Xurelo, no desastre do Prestige, no nacemento de Nunca Máis e na ocupación das Encrobas.

Na última parte, «Re-existencias», o autor abandónase máis á forza da literatura e atopamos algúns dos mellores textos da obra: «O ganso salvaxe e o cazador acazapado», «As formas dos tesouros», «A ópera das ras» ou «A felicidade clandestina».

Manuel Rivas é un autor de lectura varia e ben aproveitada, isto é, un erudito, que se afasta da linguaxe xornalística común polos vieiros da literatura. Gusta de compartir o que le e sempre se lle agradece a lealdade coa cita textual, aínda que por exceso poida chegar mesmo á cita da cita.

Cómpre felicitar a Vicente Curtis polas fotos da cuberta e contracuberta que resumen os contidos básicos da obra (ecoloxismo, memoria, dor e literatura) e onde por estar, ata está a arañeira literaria de Virginia Wolf. E ollamos as fotos da obra, pucas, moi poucas, mais as xustas. Son as fotos das tres familias: a do sangue (a do autor), a da solidariedade (a das catro fillas de Elsa e HGO) e a do compromiso (a familia d’ O Xurelo, os tripulantes dunha noz de esperanza no medio do Atlántico).

E leo e desleo "O ganso salvaxe" e volvo crer nos tesouros, neses que as mans escritoras deixan por aí, "camuflados", para nos agasallar coa felicidade clandestina. Pilar Ponte.

Crítica publicada en prensa no Faro da Cultura (suplemento do Faro de Vigo) o 19 de febreiro de 2009.

_______________

Outros enlaces relacionados co autor e con esta obra:

O autor en: Galipedia, Praza das Letras, AELG, Biblioteca Virtual Galega, Cátedra Miguel Delibes, Galaxia, lg3 e Xerais.

2008/12/09 Manuel Rivas e Teresa Moure no Diario Cultural. (audio)

2008/12/08 Entrevista en Falemos de Libros no Cultur.gal. (vídeo)

2008/11/26 Entrevista en Vieiros.

*** Enlaces relacionados coa versión traducida ao castelán.

2009/02/08 Entrevista en Página 2 de Televisión Española. (audio)

2009/02/08 Entrevista en Página 2 de Televisión Española. (vídeo)

2009/01/26 Entrevista e caricatura en Nanocartoon.

2008/11/26 Entrevista en Periodista Digital. (vídeo)

Na frente unha estrela

Para os que non puidemos estar alí hoxe, sempre poderemos velo o sábado 24 ás 16 horas na TVG.

Falemos de libros

Clica no televisor e poderás acceder á páxina da AELG na que se recollen 48 vídeos de escritoras e escritores galegos falando da súa obra no Culturgal2008 na Coruña.

Un índice literario

Hoxe Cultura Galega publica un artigo interesante no que ofrece un percorrido por quince portais relacionados coa literatura galega, unha boa ocasión para visitar os descoñecidos e volver ver os que xa estaban e foron cambiando.
[Imaxe de Cultura Galega]