Mostrando postagens com marcador xornalismo. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador xornalismo. Mostrar todas as postagens
2010/04/24
2009/10/11
2009/09/11
A inequívoca boca da liberdade galega
Así se refire o Rivas a Barreiro, o presidente da Real Academia Galega, en alusión ao seu recente discurso en Celanova en contra da política lingüística de Feijoo diante do presidente.
Nunca escoitara falar da Declaración de Arbroath pero hoxe grazas ao Rivas souben dela e da seguinte frase desa declaración:
"It is in truth not for glory, nor riches, nor honours that we are fighting, but for freedom". "En verdade non é por gloria, por riquezas nin por honores polo que nós loitamos, senón pola liberdade".
E logo di tamén "o que dixo Barreiro ten madeira dese anaco de Arbroath".
Nunca escoitara falar da Declaración de Arbroath pero hoxe grazas ao Rivas souben dela e da seguinte frase desa declaración:
"It is in truth not for glory, nor riches, nor honours that we are fighting, but for freedom". "En verdade non é por gloria, por riquezas nin por honores polo que nós loitamos, senón pola liberdade".
E logo di tamén "o que dixo Barreiro ten madeira dese anaco de Arbroath".
2009/06/13
Eu tamén quero ser optimista
Mentres eu fago quilómetros déixovos para a fin de semana un texto recuperado da muller do momento, Rosa Aneiros, publicado no blog da Editorial Galaxia o 7 de abril de 2009 e que fala do optimismo que necesitamos.
Rosa Aneiros
Optimismo
"Son optimista. Porque quero e porque me dá a gana. Porque o esforzo e as angueiras de tantas persoas que nos precederon non poden ser de balde. Porque creo que os discursos políticos enzoufan as preocupacións pero atrás diso non hai nada. Porque unha mentira mil veces repetida non constrúe unha verdade. Porque é responsabilidade compartida por todas e por todos evidenciar os datos, os feitos, os argumentos dende a autoridade que dá, non xa a razón, senón o mero sentido común. Porque non valen os silencios que claudican, a calada por resposta fronte aos ataques pero tampouco a demagoxia que nos igualaría na mediocridade argumentativa. Porque renuncio aos insultos como concesión pouco intelixente á provocación. Porque morrer tamén é reiterar ata a saciedade que morremos. Porque hai leves síntomas inequívocos de que algo se move. Por iso creo que a nosa lingua non é, como pretenden convencernos, algo inútil senón unha marabillosa ponte coa que soñar mil primaveras máis. Serao en canto sigamos crendo nela como ferramenta de comunicación e de futuro. Namentres sigamos dicindo quérote e paxaro. Repolo e bos días. O pesimismo só vale para acugular fracasos porque, quen apostaría a cabalo perdedor? Nego calquera concesión á derrota. Son optimista. Eu creo."Rosa Aneiros
Assinar:
Postagens (Atom)

